როდრი ერნანდესი გადავიდა ბარსელონაში, იქამდე ცოტა ხნით ადრე კი ბერნარდუ სილვა - მადრიდის რეალში. 2026 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯარა თითქოს გვთავაზობდა საპირისპირო სცენარს: ესპანელი შუახაზელი იყო ახლოს "სამეფო კლუბთან", პორტუგალიელი ფლეიმეიქერი კი კატალონიელებთან.
მანჩესტერ სიტის ყოფილი ფეხბურთელების გადასვლების ფონზე გავიხსენოთ სანტიაგო ბერნაბეუს ბინადრებისა და "ბლაუგრანას" ის მოთამაშეები, რომლებიც შესაძლოა საპირისპირო ბანაკებში აღმოჩენილიყვნენ. ალფრედო დი სტეფანოთი დაწყებული და თანამედროვეობაში როდრი-ბერნარდუს დუეტით გაგრძელებული გზა.
იოჰან კრუიფი - ტრანსფერი ფრანსისკო ფრანკოს რეჟიმის წინააღმდეგ
კრუიფის რეალში შესაძლო გადასვლა 1973 წლის ზაფხულში ფეხბურთის ისტორიის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და დრამატული ეპიზოდი არის. ამსტერდამის აიაქსთან ერთად ევროპის მთავარი საკლუბო ტურნირის მიყოლებით 3-ჯერ მოგების შემდეგ, იოჰანმა გადაწყვიტა გუნდის დატოვება და ახალი გამოწვევის მიღება.
"ებრაელებს" მიუვიდათ საკმაოდ სარფიანი წინადადება მადრიდელებისგან, თუმცა ორ გუნდს შორის მოლაპარაკებები ნიდერლანდელი შემტევის დაუკითხავად მოხდა. როცა აიაქსის ლიდერმა გაიგო ის, თუ რა ხდებოდა მის ზურგს უკან, "სამეფო კლუბში" გადასვლაზე მან კატეგორიული უარი განაცხადა.
"მფრინავ ჰოლანდიელს" ეწყინა, რომ ამსტერდამულმა გუნდმა მისი აზრი არ გაითვალისწინა. მან განაცხადა - "საქონელი არ ვარ, რომელსაც სადაც უნდოდათ, იქ გაყიდიდნენ". ამის გარდა, "ებრაელთა" მე-14 ნომერმა აღნიშნა, ფრანკოს დიქტატურის გამო ბერნაბეუზე თამაში მას არ სურდა და მორალურად ბარსას იდეოლოგია უფრო ეხატებოდა გულზე.
კრუიფის რეალში ჩაშლილ ტრანსფერში აგრეთვე მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა მისმა ყოფილმა მწვრთნელმა აიაქსში, რინუს მიხელსმა, ვინც იმ დროს უკვე კატალონიაში მუშაობდა. იოჰანმა ამსტერდამელებს წაუყენა ულტიმატუმი: არავითარი მადრიდი, წინააღმდეგ შემთხვევაში ფეხბურთიდან წასვლა, მხოლოდ "ბლაუგრანა".
ალფრედო დი სტეფანო - ბარსელონას ციდან მოწყვეტილი ვარსკვლავის ისტორია
დი სტეფანო უბრალოდ ახლოს კი არ იყო გადასვლასთან, არამედ ბარსელონას ფეხბურთელი ოფიციალურადაც გახდა და ამხანაგური მატჩიც კი ჩაატარა მან. 1953-ში ალფრედოს იურიდიული სტატუსი ძალზედ არეული იყო. ის მილიონარიოსში თამაშობდა, მაგრამ მისი სატრანსფერო უფლებები რივერ პლეიტს ეკუთვნოდა.
კატალონიურმა გუნდმა შეთანხმებას მიაღწია ბუენოს აირესელებთან, ვისაც ფიფა არგენტინელი თავდამსხმელის კანონიერ მესაკუთრეთაც ცნობდა. რეალმა პარალელურად პირდაპირ ბოგოტელებს გადაუხადა ფული და თავის მომავალ ლეგენდასთან პირადი კონტრაქტი გააფორმა. საბოლოო გადაწყვეტილება მიიღო ესპანეთის ფეხბურთის ფედერაციამ და ეს გადაწყვეტილება აბსურდული იყო.
"საეტა რუბიას" ლა ლიგაში ოთხი წელი უნდა ეთამაშა - ორი სეზონი მადრიდულ გუნდში და ორიც "ბლაუგრანაში", მორიგეობით. ეს გადაწყვეტილება კამპ ნოუს მკვიდრთათვის მიუღებელი აღმოჩნდა. გუნდში ჩათვალეს ეს გარიგება დამამცირებლად და ფრანკოს მხრიდან "სამეფო კლუბის" სასარგებლოდ ზეწოლასაც ჰქონდა ადგილი.
პროტესტის ნიშნად, ბარსელონას პრეზიდენტმა, ენრიკე მარტი კარეტომ თანამდებობა დატოვა, ხოლო დროებითმა ხელმძღვანელობამ დი სტეფანოზე თავისი უფლებები სრულად ბერნაბეუს მკვიდრებს დაუთმო. კატალონიელებმა ალფრედოს სრულფასოვნად გაყიდვით კონკურენტი კლუბისგან ფულადი კომპენსაციაც მიიღეს.
რიკარდო კაკა - ბრაზილიური ბარტერი, რომელიც არ შედგა
2003 წლის ზაფხულში, სანამ კაკა სან-პაულოდან ევროპაში გადმოვიდოდა, ბარსელონას პრეზიდენტად ახლად არჩეულმა ჟოან ლაპორტამ ის გუნდის სატრანსფერო სიაში შეიყვანა. კატალონიელებმა საბოლოოდ უპირატესობა რონალდინიო გაუჩოს ტრანსფერს მიანიჭეს, რადგან იმ დროს ლეგიონერთა ლიმიტი მკაცრად კონტროლდებოდა.
"ბლაუგრანაში" უკვე იყვნენ სხვა სამხრეთ ამერიკელები, რის შედეგადაც რიკარდოს გადმოსვლა არ შედგა. ჩაშლილი გარიგებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ, ბრაზილიელი ფლეიმეიქერი კვლავ აღმოჩნდა კამპ ნოუს მკვიდრთა რადარზე, თანაც ამჯერად "ჯადოქარზე" შესაძლო გაცვლის პერსპექტივით.
ლაპორტამ მილანს ოფიციალურად შესთავაზა "სელესაოს" შემტევს პლიუს თანხა, თუმცა, ადრიანო გალიანისა და კარლო ანჩელოტისგან უარი მიიღო. "როსონერის" პოზიცია იყო ასეთი: მათი კლუბის ლიდერი ხელშეუხებელია, ხოლო ბარსას ფლეიმეიქერის ყიდვა მხოლოდ ფულით, ბარტერის გარეშე.
საბოლოოდ ყველაფერი დასრულდა იმით, რომ კატალონიური გუნდის ათიანი მაინც აღმოჩნდა სერია ა-ში, "დიავოლოს" 22-ე ნომერი კი რეალში. "ბლაუგრანამ" გაუშვა რონალდინიო ისე, რომ ვერც კაკა ჩაიგდო ხელში, მაგრამ იმ დროს აღარც იყო საჭიროება, რადგან ევროპულ ფეხბურთში უკვე ლეო მესი მეფობდა.
დიეგო მარადონა - ტრანსფერი, რომელშიც ალფრედო დი სტეფანოს სიტყვამაც ვერ გაჭრა
სანამ მარადონა ბარსელონაში გადავიდოდა, რეალმა ყველაფერი გააკეთა მისი ხელში ჩასაგდებად. 1982 წლის მაისში მთავარ მწვრთნელად მადრიდში დაინიშნა დი სტეფანო, რომელსაც თავის გუნდში დიეგოს გადმობირება სურდა. ფეხბურთელის აგენტი, ხორხე სიტერცპილერი მოლაპარაკებებს მართავდა როგორც "სამეფო კლუბთან", ისე კატალონიელებთანაც.
"ბლაუგრანამ" იმოქმედა უფრო ოპერატიულად და არგენტინელი შემტევის სანაცვლოდ გაიღო თანხა, რომელსაც სანტიაგო ბერნაბეუს ბინადრები ვერ გაწვდნენ. უფრო კონკრეტულად კი კამპ ნოუს მკვიდრებმა გაიმეტეს იმ დროისთვის სარეკორდო, 7.3 მილიონი, რითაც აღნიშნული ტრანსფერი დახურეს.
არგენტინის ნაკრების კაპიტნის სახელს რეალს უკავშირებდნენ მაშინაც, როდესაც ის თამაშობდა ნაპოლიში და სერია ა-ს დატოვების დროსაც. 15-თვიანი ბანის გასვლის შემდეგ, მადრიდი, როგორც ვარიანტი კვლავ გამოჩნდა "ალბისელესტეს" მე-10 ნომრის კარიერაში, მაგრამ უთამაშებლობით გამოწვეულმა ხანგრძლივმა პაუზამ და სკანდალებმა კლუბი დააეჭვა.
"ფეხბურთის უგვირგვინო მეფე" აღარ დაელოდა სანტიაგო ბერნაბეუს ბინადრების წინადადებას და არჩევანი შეაჩერა სევილიაზე, სადაც იმ დროს მისთვის კარგად ნაცნობი კარლოს ბილარდო მუშაობდა. საინტერესოა, რომ მარადონას გარდა, ლეგენდარული დამრიგებლის განკარგულებაში ანდალუსიაში ხორხე ვალდანო და ახალგაზრდა დიეგო სიმეონეც იყვნენ.
კილიან მბაპე - უსმან დემბელეს სასარგებლოდ გაკეთებული არჩევანი
მას შემდეგ, რაც პარი სენ-ჟერმენმა ნეიმარ ჟუნიორი 222 მილიონ ევროდ გადმოიბირა, ბარსელონამ სასწრაფოდ მისი შემცვლელის ძებნა დაიწყო. კატალონიელებმა მოლაპარაკებები გამართეს მბაპესთან, მის იმდროინდელ კლუბთან მონაკოსთან და ფეხბურთელის მამასთანაც კი. შეთავაზება იყო ასეთი: 100 მილიონი + არდა თურანი.
"თავადები" არ იყვნენ წინააღმდეგნი, თუმცა მოგვიანებით, გარიგებაზე უარი თავად "ბლაუგრანამ" განაცხადა. საქმე ისაა, რომ პრიორიტეტი გახდა დემბელე, რომელიც კამპ ნოუს მკვიდრთა იმდროინდელი თავკაცის, ერნესტო ვალვერდესა და ზოგადად კლუბში მომუშავე სელექციონერთა აზრით, კილიანზე გუნდური მოთამაშე იყო.
დიახ, ბარსელონასთვის მთავარი პრობლემა ფრანგი თავდამსხმელის ზედმეტი ინდივიდუალისტობა აღმოჩნდა. ჩაშლილი გარიგების შემდეგ, ასპარეზზე გამოჩნდა პსჟ, რომელმაც კატალონიელებისგან ბრაზილიელი ფლეიმეიქერის გადმობირებას, "თეთრ-წითლებიდან" საფრანგეთის ეროვნული გუნდის ლიდერის დამატებაც მიამატა.
"ბლაუგრანამ" გაიფორმა უსმანი, ვინც გუნდისთვის მომავალში ზედმეტ ტვირთად და სატრანსფერო შეცდომად იქცა. რა მოცემულობა გვაქვს დღეს? "მამლების" მე-10 ნომერი ბრწყინავს რეალში, მისი თანამემამულე კი ლუის ენრიკეს გუნდში, თანაც მოგებული ბალონ დ'ორითა და ევროპის ყველაზე პრესტიჟული საკლუბო ტურნირის 2 თასით.
ლუკა მოდრიჩი - ბიჭი ბარსელონას 14-ნომრიანი მაისურით
ზაგრების დინამოში ბრწყინვალე თამაშის შემდეგ, მოდრიჩი ევროპული გრანდების ყურადღების ცენტრში მოექცა. ბარსელონას სკაუტები მას აქტიურად აკვირდებოდნენ და ტრანსფერი საკმაოდ რეალური ჩანდა. ლუკა ჩასულიც იყო კატალონიაში და კლუბის წარმომადგენლებთან მან მოლაპარაკებაც გამართა.
შეხვედრის დროს ხორვატ ნახევარმცველს "ბლაუგრანას" 14-ნომრიანი მაისურიც კი აჩუქეს. ეს ყველაფერი იყო კრუიფის საპატივსაცემოდ, ვისაც რეალის მომავალ ფლეიმეიქერს ამგვანებდნენ, როგორც ვიზუალურად, ისე თამაშის სტილითაც. აღსანიშნავია, რომ კამპ ნოუზე გადასვლის იდეა ბალკანელ მე-10 ნომერს ძალიან მოსწონდა.
რაც შეეხება გარიგების ჩაშლის მიზეზს, პეპ გუარდიოლას ცენტრში ჰყავდა ჩავი ერნანდესი, ანდრეს ინიესტა და იაია ტურე, ლა მასიადან ასევე სერხიო ბუსკეტსის დაწინაურება იგეგმებოდა. ბარსაში მიიჩნიეს, "ბალკანელი კრუიფის" ტრანსფერი აუცილებლობას არ წარმოადგენდა, რის შემდეგაც კლუბი სხვა სამიზნეებზე გადაერთო.
შედეგად, მოდრიჩი გადავიდა ტოტენჰემში, მოგვიანებით კი მადრიდში, სადაც ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო გუნდის მთავარ არქიტექტორად იქცა. საინტერესოა ისიც, რომ სადებიუტო სეზონის 1-ელ ნახევარში ლუკას ტრანსფერი პრიმერა დივიზიონის მთავარ წარუმატებელ გარიგებად შეფასდა.
ნეიმარ ჟუნიორი - გალაქტიკო 2.0-ის არშემდგარი წევრი
2006 წლის მარტში, მოზარდი ნეიმარი ესპანეთის დედაქალაქში ჩავიდა და რეალის აკადემიაში ორკვირიანი სინჯები გაიარა. მან აღაფრთოვანა მადრიდელთა დამრიგებლები და კლუბმა ჟუნიორს ოფიციალური კონტრაქტიც შესთავაზა. თინეიჯერი ფეხბურთელი აღმოჩნდა ისეთი ლეგენდების გარემოცვაში, როგორებიც არიან რონალდო ნაზარიო, ზინედინ ზიდანი, რაულ გონსალესი და სხვები.
ბრაზილიელი შემტევის "სამეფო კლუბში" გადასვლა ჩაიშალა 60 ათასი ევროს გამო. საქმე ისაა, რომ ფეხბურთელის მამამ მოითხოვა ეს თანხა ბინისა და ოჯახის საცხოვრებელი პირობების უზრუნველსაყოფად, მაგრამ ბერნაბეუს მკვიდრებმა ფულის გადახდაზე უარი თქვეს. შედეგად, ბარსას მომავალი ფლეიმეიქერი სამშობლოში დაბრუნდა.
წლების შემდეგ, სანამ სანტოსის ათიანი კატალონიურ გუნდში გადავიდოდა, ფლორენტინო პერესმა მის გადასაბირებლად ყველაფერი გააკეთა. 2011 წელს რეალმა ნეიმარს სამედიცინო შემოწმებაც კი ჩაუტარა ბრაზილიაში და სან პაულოელებთან სატრანსფერო თანხაზე სიტყვიერ შეთანხმებას მიაღწია.
"ბლაუგრანამ" იმოქმედა უფრო ოპერატიულად და ყველა დეტალი შეათანხმა ჟუნიორის მამასთან, იქამდე, სანამ მადრიდული გუნდი "ალვინეგროს" დაუკავშირდებოდა. ამის გარდა, "სამეფო კლუბის" სანაცვლოდ კამპ ნოუს მკვიდრები თავად ბრაზილიელმა ფლეიმეიქერმა აირჩია. ჩაშლილი ტრანსფერის შემდეგ, ბერნაბეუზე დიდხანს ეძებდნენ ახალ ვარსკვლავს "სელესაოდან"...მოვიდნენ ვინი ჟუნიორი, როდრიგო გოესი და ენდრიკ დე სოუზა.
რონალდინიო გაუჩო - კომერციულად უფრო მიმზიდველი დევიდ ბექჰემის ვარიანტი
21-ე საუკუნის დასაწყისში პერესი რეალში გალაქტიკოს შექმნით იყო დაკავებული და 2003 წლის ზაფხულში ის მუშაობდა ერთბაშად ორი ვარსკვლავის ტრანსფერზე. საუბარია ბექჰემსა და რონალდინიოზე, რომელთა შორის ფლომ საბოლოოდ 1-ელი ვარიანტი აირჩია. მადრიდში მიიჩნიეს, დევიდი კომერციულად ბევრად უფრო მომგებიანი ფიგურა იყო, ვიდრე გაუჩო.
არის კიდევ ერთი მიზეზი, თუ რატომ გააკეთა ესპანელმა ბიზნესმენმა არჩევანი ინგლისელი ნახევარმცველის სასარგებლოდ და არა ბრაზილიელი ფლეიმეიქერის. "სამეფო კლუბის" პრეზიდენტს არ მოეწონა "სელესაოს" გამთამაშებლის გარეგნობა და მან ჩათვალა, რომ ის საკმარისად სიმპათიური არ იყო გალაქტიკოს ბრენდისთვის.
სიტუაციით ისარგებლა ლაპორტამ, ვისი წინასაარჩევნო პირობაც იყო სწორედ ინგლისის ნაკრების კაპიტნის გადმობირება, თუმცა როგორც აღვნიშნეთ, ის ბერნაბეუზე გადავიდა. მანჩესტერ იუნაიტედის მე-7 ნომრის ტრანსფერის ჩაშლის შემდეგ, ბარსა მთელი ძალებით "ჯადოქარზე" გადაერთო.
ყველაფერი დასრულდა იმით, რომ კატალონიურმა გუნდმა პარი სენ-ჟერმენს "პენტაკამპეონეს" ათიანის სანაცვლოდ გადაუხადა 30 მილიონი ევრო და ვარსკვლავური ფლეიმეიქერი თავისთან წაიყვანა. საინტერესოა, შედგებოდა, თუ არა "ბლაუგრანას" დიდი დაბრუნება ევროპულ ფეხბურთში ბექსთან ერთად, ისე რომ დინიო პერესის კლუბში აღმოჩენილიყო...
კრიშტიანუ რონალდუ - ალექს ფერგიუსონის უშედეგო ბრძოლა რეალთან
სანამ 18 წლის რონალდუ იუნაიტედში გადავიდოდა, ბარსელონას მისი გაფორმების საკმაოდ რეალური შანსი ჰქონდა. ჟორჟე მენდეშმა კატალონიელებს კრიშტიანუ სულ რაღაც 17 მილიონად შესთავაზა, რაც იყო იმაზე უფრო იაფი, ვიდრე მის სანაცვლოდ შემდგომ მანჩესტერმა გადაიხადა.
"ბლაუგრანას" იმ ზაფხულს უკვე გაფორმებული ჰყავდა რონალდინიო, მარკესი და კუარეშმა, რითაც ახალ ფეხბურთელებზე განკუთვნილი ბიუჯეტი ამოწურული იყო. ლაპორტამ მიიჩნია, კიდევ ერთი ვინგერის დამატების ფინანსური შესაძლებლობა და აუცილებლობაც კამპ ნოუს მკვიდრებს იმ მომენტში აღარ ჰქონდათ.
არსებობს კიდევ ერთი ვერსია - ბექჰემის წასვლის შემდეგ, ფერგიუსონს იმდენად არ ეხატებოდა გულზე რეალი და პერესი, რომ პორტუგალიელი ვინგერი მან გუარდიოლას შესთავაზა. ეს ყველაფერი კი იმისთვის, რომ ალექსის მიერ გამოზრდილი მორიგი ვარსკვლავი მადრიდში არ გადასულიყო.
აღსანიშნავია, რომ თავად "წითელი ეშმაკების" შემტევმა უარყო ეს ვარიანტი. მან მკაფიოდ განაცხადა, ერთადერთი ოცნება "სამეფო კლუბში" თამაში იყო და ბარსაში ტრანსფერი არასდროს განიხილებოდა. ახლა კი უბრალოდ წარმოიდგინეთ მესი და რონალდუ ერთ გუნდში, 2000-იანების მე-2 ნახევარში...
ზინედინ ზიდანი - იოჰან კრუიფის აღმოჩენა, რომელიც ბარსელონაში გადაავიწყდათ
ზიდანის სანაცვლოდ არ ყოფილა სატრანსფერო ომი, ბარსელონამ მას თვალი დაადგა ჯერ კიდევ 1990-იანი წლების შუა პერიოდში, როდესაც ლეგენდარული ფლეიმეიქერი ბორდოში თამაშობდა. ზინედინის ტრანსფერის ინიციატორი იყო კატალონიელთა იმდროინდელი დამრიგებელი კრუიფი, რომელიც მასში უდიდეს პოტენციალს ხედავდა.
იოჰანი პირადად აწარმოებდა მოლაპარაკებებს, როგორც ფრანგ ნახევარმცველთან, ისე ჟირონდულ გუნდთანაც და მას ორივესთან შეთანხმება ჰქონდა. რეალის მომავალი ფლეიმეიქერის ტრანსფერი ჩაშალა "ბლაუგრანაში" მომხდარმა შიდა კრიზისმა, როცა ნიდერლანდელ დამრიგებელსა და კლუბის პრეზიდენტს, ხოსე ლუის ნუნიესს შორის ურთიერთობა გაფუჭდა.
კამპ ნოუს ბინადრების ლეგენდარულმა მწვრთნელმა თანამდებობა დატოვა დროზე ადრე, მის შემცვლელად მოსული ბობი რობსონის გეგმებში კი საფრანგეთის ეროვნული გუნდის მე-10 ნომერი არ ჯდებოდა. საბოლოოდ ყველაფერი დასრულდა იმით, რომ ნუნიესის კლუბში დავიწყებული "ზიზუ" ტურინის იუვენტუსში გადავიდა.
1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე გაბრწყინების შემდეგ, ბარსელონა კვლავ მიუბრუნდა ზიდანს, თუმცა ამჯერად უარი საპირისპირო მხრიდან მოვიდა. დიახ, ზინედინი აღარ განიხილავდა კატალონიაში გადასვლას, "ბიანკონერიმ" კი მის სანაცვლოდ მოითხოვა იმდენი ფული, რამდენის გადახდაც იმ დროს მხოლოდ მადრიდელებს შეეძლოთ.
აგრეთვე გამოსარჩევია: სერხიო აგუერო, ჩაბი ალონსო, დანი ალვესი, მარკო ასენსიო, დევიდ ბექჰემი, ანხელ დი მარია, სესკ ფაბრეგასი, ტიერი ანრი, ისკო ალარკონი, რობერტ ლევანდოვსკი, მესუთ იოზილი, პედრი გონსალესი, რაფინია ბელოლი, როდრიგო გოესი, ლუის სუარესი, დავიდ ვილა, ვინისიუს ჟუნიორი.
