მადრიდის რეალისა და მილანის ინტერის მატჩი ისტორიულ კონტექსტს მოკლებული არასდროს ყოფილა. ამ დაპირისპირებას ახსოვს ჩემპიონთა თასის 1963/64-ის სეზონის მთავარი შეხვედრა, რომელშიც "ნერაძურიმ" "სამეფო კლუბს" 3:1 მოუგო. ასევე სხვა გამორჩეული დუელები ევროთასების პლეიოფებში.
სანტიაგო ბერნაბეუს ბინადრებს მწარედ ახსოვთ შეცვლაზე შემოსული რობერტო ბაჯოს ორი გოლი ოთხი წუთის შუალედში, ჯუზეპე მეაცას მკვიდრებს კი კარლოს სანტილიანას ჯადოქრობები 80-იანებიდან. ცალკე გამოსარჩევია ის ფაქტი, თუ რამდენ ვარსკვლავურ მოთამაშეს მოურგია რეალისა და ინტერნაციონალეს მაისური.
ივან ზამორანო, რონალდო ნაზარიო, ლუიშ ფიგუ, რობერტო კარლოსი, ფაბიო კანავარო, კლარენს ზეედორფი, სამუელ ეტო'ო, უესლი სნეიდერი, აშრაფ ჰაკიმი და კიდევ ბევრი სხვა. ევროპის მთავარი საკლუბო ტურნირის წლევანდელ სეზონში პირველი დიდი დუელი სწორედ მადრიდელებისა და მილანელთა მონაწილეობით შედგება.
ყურადღების ცენტრში ამჯერად არის ის, ვისაც აკავშირებს ძალიან ბევრი მოგონება, როგორც "სამეფო კლუბთან", ისე "ნერაძურისთანაც". საუბარია ჟოზე მოურინიოზე, რომელმაც თავისი კარიერის უმნიშვნელოვანესი ნაწილი სწორედ ბერნაბეუსა და მეაცაზე გაატარა. სკანდალური სპეციალისტი ახლაც ფლორენტინო პერესის კლუბშია...მრავალწლიანი ხეტიალის შემდეგ, პორტუგალიელი ტაქტიკოსი დაბრუნდა.
ბოლო პერიოდში აქტიურად ტრიალებდა მოსაზრება, თითქოს რეალის ამჟამინდელი მწვრთნელი ჩამორჩა დროს და ტოპ მენეჯერების სიიდანაც ამოიშალა. მადრიდში ქამბექი "განსაკუთრებულისთვის" იქნება მე-2 შანსი და საშუალება კრიტიკოსებისთვის იმის დასამტკიცებლად, რომ ის ჯერ კიდევ აქტუალურია.
ვნახოთ, როგორი იქნება 63 წლის მწვრთნელის დაბრუნება "სამეფო კლუბში", სადაც პირველი სერიოზული გამოცდის ჩაბარება მას მოუწევს მალევე, კარგად ნაცნობ კრისტიან კივუს წინააღმდეგ. როგორც გვახსოვს, მოუსთვის ტრიუმფალურ 2009/10-ის სეზონში მისი ერთ-ერთი ჯარისკაცი ინტერნაციონალეში რუმინელი უკანახაზელიც იყო.
გავიხსენოთ, თუ რა მწვერვალებს მიაღწია პორტუგალიელმა მწვრთნელმა მილანურ გუნდში, მოგვიანებით კი როგორ დაიწყო მისი დაცემა სწორედ ბერნაბეუდან. ეს არის ჟოზეს ისტორია, რომელიც სავსეა ამაღელვებელი, დაუვიწყარი მომენტებით, განსაკუთრებით მაშინ, როცა საუბარი ეხება რეალსა და "ნერაძურის".
ინტერთან ერთად სანტიაგო ბერნაბეუზე აღმართული ჩემპიონთა ლიგის თასი
2008 წელს ინტერში მისულმა მოურინიომ სწრაფად გაიაზრა, რომ მის ახალ გუნდს მხოლოდ სერია ა-ში ჩემპიონობა და კოპა იტალიაზე ტრიუმფი აღარ აკმაყოფილებდა. მილანელთა ოცნება იყო ევროპის მთავარი საკლუბო ტურნირის მოგება, რომელზეც მათი უკანასკნელი პირველობა 1965-ით თარიღდებოდა.
2009 წლის ზაფხულში პორტუგალიელმა მწვრთნელმა სატრანსფერო ბაზარზე მოახდინა რევოლუცია - ზლატან იბრაჰიმოვიჩის გაცვლა ეტოოზე, ბარსელონასგან დამატებით მიღებული ფულით კი სნეიდერის, დიეგო მილიტოს, ლუსიო ფერეირასა და ტიაგო მოტას გაფორმება...იდეალური ფანჯარა "ნერაძურისთვის".
უკვე ხსენებული კამერუნელი და ნიდერლანდელი ახალწვეულების გარდა, ჯუზეპე მეაცაზე იმ დროს უკვე ბრწყინავდნენ რეალის სხვა ყოფილი მოთამაშეებიც: ესტებან კამბიასო და ვალტერ სამუელი. ჟოზე თავის ახალ კლუბში მოესწრო ფიგუსაც, მაგრამ ტრიპლების მოგების სეზონში მას კარიერა უკვე დასრულებული ჰქონდა.
ცალკე გამოსარჩევები არიან მოურინიოს გუნდის სხვა ლიდერებიც, ვინც 2009/2010 წლების სეზონი ოქროს ასოებით ჩაწერეს - ხავიერ ძანეტი, მარკო მატერაცი, დეიან სტანკოვიჩი, დუგლას მაიკონი, ჟულიო სეზარი და რა თქმა უნდა, კივუ, რომელიც დღეს სწორედ თავისი ლეგენდარული დამრიგებლის საქმეს აგრძელებს.
ამ ფეხბურთელებთან ერთად აღმართა პორტუგალიელმა მწვრთნელმა თავის კარიერაში მეორე და ჯერჯერობით ბოლო ჩემპიონთა ლიგის თასი. ინტერნაციონალეს ტრიუმფში ფუნდამენტური მომენტი იყო 1/2 ფინალში მოგება "ბლაუგრანასთან" და აღნიშნულ კლუბთან დუელი გარდამტეხი ჟოზესთვის მადრიდში მუშაობის დროსაც გამოდგა.
მოკლედ გავიხსენოთ დაპირისპირება კატალონიურ გუნდთან - პირველ მატჩში ანგარიშის შემობრუნება 0:1-დან - 3:1-ზე, განმეორებით თამაშში კი აღმართული ციხესამაგრე, რომლის კედლებს მილანელები კაცნაკლულნი იცავდნენ. კამპ ნოუს მკვიდრებმა 1 ბურთი შეაგდეს, მაგრამ საბოლოო მოგებისთვის ეს საკმარისი არ გამოდგა.
"ნერაძურიმ" წარმატებით გადალახა პეპ გუარდიოლას გუნდის ბარიერი, ფინალში კი, რომელიც როგორც აღვნიშნეთ გაიმართა სანტიაგო ბერნაბეუზე, მიუნხენის ბაიერნსაც მოუგო. აღნიშნული ღამე არა მხოლოდ ტრიუმფის, არამედ დიდი დრამის მომენტიც იყო. მეაცას მკვიდრთა დამრიგებელმა იცოდა, ტიტულის მოპოვების შემთხვევაში, ისტორია სრულდებოდა.
საქმე ისაა, რომ მასიმო მორატისა და "განსაკუთრებულს" შორის არსებობდა ჯენტლმენური შეთანხმება, რასაც კონტრაქტშიც ახლდა შესაბამისი პუნქტი: თუ ის მოიგებდა ევროპის მთავარ საკლუბო ტურნირს, "ბლანკოსში" გადასვლაში ხელს მას არავინ შეუშლიდა, ყოველგვარი გამოსასყიდი თანხის გარეშე.
ასეც მოხდა - მოურინიო თავის გუნდს იმ ღამესვე დაემშვიდობა. ჩემპიონთა ლიგის ფინალის დასრულებისას, სანტიაგო ბერნაბეუს ავტოსადგომზე გადაღებული კადრები ფეხბურთის ისტორიაში სამუდამოდ შევიდა: პორტუგალიელი სპეციალისტი მანქანაში ჯდებოდა, მაგრამ შემდეგ მან მატერაცი შენიშნა.
ჟოზე გადმოვიდა, იტალიელ შეგირდს ჩაეხუტა...ცრემლები ვერცერთმა შეიკავა. ლეგენდარულმა მწვრთნელმა მოგვიანებით თქვა - "მას რომ შევხედე, დამშვიდობება კი არ დავინახე, არამედ მთელი იმ გასახდელის სული, რომელშიც ძმებივით ვიყავით. ბევრ კლუბში მიმუშავია, მაგრამ ინტერნაციონალე სრულიად განსხვავებული ისტორიაა.
ეს არ იყო მხოლოდ გუნდი, ეს იყო ოჯახი. როდესაც წავედი, ტირილი არ შემიწყვეტია. ეს იყო ჩემი ცხოვრების ყველაზე ლამაზი და ამავდროულად ყველაზე მტკივნეული საფეხბურთო სიყვარული. იქ დავრჩი, რადგან ვიცოდი, თუ მილანში დავბრუნდებოდი და მათ თვალებს დავინახავდი, რეალში წასვლას ვეღარასდროს შევძლებდი.
უკვე გადაწყვეტილი მქონდა, რომ მადრიდულ გუნდში უნდა გადავსულიყავი, ამიტომ გაქცევა ვარჩიე. ემოციებს უბრალოდ ვერ გავუძლებდი. მორატის ვუთხარი, მივდიოდი. მასიმო ჩამეხუტა და მიპასუხა: გაქვს უფლება წახვიდე, რადგან ოცნება აგვისრულე. ასეთ პრეზიდენტს იშვიათად შეხვდები, მამასავით იყო.
მე შემიძლია სხვა იტალიურ გუნდში ვიმუშაო, თუმცა ჩემი გული "ნერაძურის" ეკუთვნის. როდესაც დავბრუნდი, მათმა რეაქციამ კიდევ ერთხელ დამანახა, ჩვენი ისტორია მარადიულია და მას ვერაფერი წაშლის. 2010 წლის გუნდი სრულყოფილება იყო", - ასე იხსენებს "სამეფო კლუბის" ამჟამინდელი დამრიგებელი მეაცაზე გატარებულ პერიოდს.
რეალში წასვლა - დაღმასვლის დასაწყისი
რეალში წასვლით, მოურინიოს სამწვრთნელო კარიერაში დაიწყო ახალი თავგადასავალი. მიზანი იყო ევროპის ყველაზე ტიტულოვანი გუნდის მწვერვალზე დაბრუნება. პერესი მადრიდში იმ დროს ქმნიდა გალაქტიკოს ახალ ერას და მას მოთამაშეებიც ჰყავდა შესაბამისი: კრიშტიანუ რონალდუ, იკერ კასილასი, რიკარდო კაკა, ჩაბი ალონსო, სერხიო რამოსი, ქარიმ ბენზემა და სხვები.
უშუალოდ პორტუგალიელი მწვრთნელის პირველ ზაფხულს "სამეფო კლუბი" მესუთ იოზილითა და ანხელ დი მარიათიც გაძლიერდა. ერთი სიტყვით, ესპანელმა პრეზიდენტმა ჟოზეს შეუქმნა ყველა წინაპირობა იმისთვის, რომ ბარსას ჰეგემონია მას დაემხო, ბერნაბეუს მკვიდრები კი უკონკურენტოები ყოფილიყვნენ.
ჩანაფიქრი არ გამოვიდა - მოურინიოს გუნდმა ვერც ჩემპიონთა ლიგის თასი აღმართა და ვერც კატალონიელი კონკურენტი გადაწია მეორე პლანზე. ეს იყო პირველი შემთხვევა პორტუგალიელი სპეციალისტის კარიერაში, როცა ის უძლური და წაგებული რეგულარულად რჩებოდა. ყველაფერი "ბლაუგრანასთან" განადგურებით (0:5) დაიწყო.
იმავე სეზონში რეალი კამპ ნოუს ბინადრებთან ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალშიც დამარცხდა. მოგვიანებით, იგივე სტადიაზე იქნება იმედგაცრუებები ბაიერნსა და დორტმუნდის ბორუსიასთანაც....რობერტ ლევანდოვსკის პოკერი მადრიდელთა კარში სწორედ ჟოზეს მოღვაწეობის დროს იყო.
დიახ, ინტერის ყოფილ მწვრთნელთან ერთად "სამეფო კლუბმა" ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალამდე მიაღწია რვაწლიანი ჩავარდნის შემდეგ, მაგრამ ქომაგები მაინც უფრო მეტს ელოდნენ. აუცილებლად სახსენებელია ის ფაქტიც, რომ "განსაკუთრებულმა" ბერნაბეუს მკვიდრებს 2011/12-ის სეზონში პრიმერა 100 ქულითა და 121 გატანილი ბურთით მოაგებინა.
იქამდე, სამ ციფრიან ნიშნულზე ლა ლიგის ჩემპიონებს შორის არავინ ასულა. შედეგი გამორჩეულია, თუმცა მოურინიოს მაინც შავ ლაქად სდევდა წაგებები ევროპის მთავარი საკლუბო ტურნირის 1/2 ფინალებში, კლასიკოში განადგურება და კონფლიქტები...მათ შორის ყველაზე ცნობილი კასილასთან ურთიერთობის გაფუჭება იყო.
პორტუგალიელი მწვრთნელის მოღვაწეობა პერესის კლუბში დასრულდა 2012/2013 წლების სეზონში, რომელშიც მან ნამდვილი ჯოჯოხეთი გადაიტანა. იკერთან კონფლიქტის შემდეგ, ჟოზე შეიძულა უკვე არა მხოლოდ კატალონიამ, არამედ მთელმა ესპანეთმა. ამას დაემატა წაგებები პრიმერასა და ევროპის მთავარ საკლუბო ტურნირზე.
როგორც აღვნიშნეთ, ჩემპიონთა ლიგაზე რეალი განადგურდა ვესტფალიურ გუნდთან, ლა ლიგაში კი ინტერის ყოფილ მწვრთნელს ისევ და ისევ ბარსამ აჯობა. ეს იყო ტრიუმფი 100-ქულიან ნიშნულზე ასვლით, რითაც მადრიდელთა 2011/12-ის მიღწევა უნიკალურად აღარ ითვლებოდა. სეზონის დასრულებისას "სამეფო კლუბი" "განსაკუთრებულს" დაემშვიდობა.
მოურინიომ ვერ მოახერხა სანტიაგო ბერნაბეუზე ჩემპიონთა ლიგის თასის დაბრუნება, ეს გააკეთა მისმა შემცვლელმა, კარლო ანჩელოტიმ, მოგვიანებით კი ზინედინ ზიდანის მიყოლებით 3 ტიტულით, მთლიანად გაბათილდა ის ყველაფერი, რის შექმნასაც სკანდალური სპეციალისტი 2010-2013 წლებში ცდილობდა.
პერესის კლუბიდან წასვლის შემდეგ, პორტუგალიელმა მწვრთნელმა გამოიცვალა ექვსი გუნდი, თუმცა ჩვეულ დონეზე დაბრუნება მან ვერ მოახერხა. დიახ, ჩელსის მან მოაგებინა ინგლისის ჩემპიონატი, მანჩესტერ იუნაიტედსა და რომას კი რანგით უფრო დაბალი ევროთასები, მაგრამ ეს არ იყო ის, რასაც ჟოზე თავისი კარიერის პირველ ნახევარში იყო მიჩვეული.
მეორე შანსი
მაშინ, როდესაც ანჩელოტიმ დაბრუნებისას რეალს მოუტანა ჩემპიონთა ლიგის კიდევ ორი თასი, გუარდიოლასა და იურგენ კლოპს პრემიერ ლიგაში გაჩაღებული ჰქონდათ ნამდვილი ომი, ლუის ენრიკე კი პარი სენ-ჟერმენში აწყობდა ახალ მონსტრს, მოუ ტრიალებდა უფრო დაბალ ეშელონში, რომას, ტოტენჰემის, ბენფიკასა და ფენერბაჰჩეს დამრიგებლის სტატუსით.
ერთი შეხედვით ჩანდა, რომ პორტუგალიელ მწვრთნელს ევროპული ფეხბურთის ელიტაში ვეღარასდროს ვიხილავდით. ლეგენდარული, თუმცა უკვე მივიწყებული ჟოზე გაახსენდა პერესს, რომლის კლუბში ახალი თაობის ვარსკვლავთა მორჯულება ვერ შეძლეს ალონსომ და მითუმეტეს, ალვარო არბელოამ.
ესპანელმა პრეზიდენტმა ინტერის ყოფილი მწვრთნელი მადრიდში დააბრუნა მხოლოდ ერთი მიზეზით - დისციპლინის დასამყარებლად. თანამედროვე "სამეფო კლუბს" არ სჭირდება ტაქტიკური ინოვაცია, აუცილებელია მკაცრი ხელი, რომელიც კილიან მბაპეს, ვინისიუს ჟუნიორს, ჯუდ ბელინგემსა და სხვა ვარსკვლავებს შორის როლებს გადაანაწილებს.
ჩაბი არის მომავლის მწვრთნელი, თანამედროვე ხედვით, თუმცა სანტიაგო ბერნაბეუზე სიტუაციის დალაგებას სხვა უნარ-ჩვევები სჭირდება. ესპანელმა დამრიგებელმა დაწერა ულამაზესი ისტორია ლევერკუზენის ბაიერში, გერმანიის ჩემპიონატის წაუგებლად მოგებით, მაგრამ პერესის კლუბში რევოლუციისთვის ის საკმარისად მომწიფებული არ ყოფილა.
63 წლის მწვრთნელის რეალში პირველი მისვლის მსგავსად, ფლორენტინომ ახლაც ყველანაირად შეუწყო მას ხელი სატრანსფერო გეგმებში და არაერთი ახალი ვარსკვლავი გაუფორმა. ბერნარდუ სილვა, დენზელ დუმფრისი, მარკ კუკურელია, იბრაჰიმა კონატე, იან დიომანდე, კარლოს ესპი...მადრიდელთა შემადგენლობა განახლდა ისე, როგორც ეს მოუმ ისურვა.
დროს ჩამორჩენილი თუ ნაადრევად ჩამოწერილი? - კითხვა, რომელიც პორტუგალიელი მწვრთნელის გარშემო მთელი სეზონის განმავლობაში იტრიალებს. ახლო წარსულში უკვე გვახსოვს ერთი ქამბექი, როცა ასევე არეული სიტუაციის გამოსასწორებლად "სამეფო კლუბის" პრეზიდენტმა უხმო სხვა ძველ ნაცნობს, ანჩელოტის.
იტალიელმა მწვრთნელმა კვლავ დააბრუნა სანტიაგო ბერნაბეუს ბინადრები მწვერვალზე, ისეთმა ფეხბურთელებმა კი, როგორებიც არიან ბენზემა, ლუკა მოდრიჩი, ტონი კროოსი და დანი კარვახალი, მეორე ახალგაზრდობა განიცადეს. ვნახოთ, შეძლებს თუ არა კარლოს მსგავსს ქამბექს ამჯერად ჟოზე.
პირველ დიდ გამოცდას რეალში დაბრუნებელი მწვრთნელი მისთვის კარგად ნაცნობ მილანური გუნდის წინააღმდეგ ჩააბარებს. 8 სექტემბერი, 23:00 საათი, მადრიდს "ნერაძური" ესტუმრება. შეგახსენებთ იმასაც, რომ ფაზის მე-2 ტურში მოწინააღმდეგე იქნება "განსაკუთრებულის" კიდევ ერთი ექს-კლუბი, რომა, მაგრამ ამის შესახებ მოგვიანებით.
