კარლო ანჩელოტი - მწვრთნელი უბრალოდ წარმოუდგენელი მიღწევებით საკლუბო ფეხბურთში. ჩემპიონთა ლიგის რეკორდული, ხუთი ტიტული, მადრიდის რეალსა და მილანში მუშაობის პერიოდში. იტალიელი სპეციალისტი ასევე ერთადერთია, რომელიც ევროპის 5-ვე ტოპ ლიგის ჩემპიონი გახდა.
დიახ, ბრაზილიის ნაკრების ამჟამინდელმა მწვრთნელმა გაიმარჯვა პრემიერ ლიგაში, ლა ლიგაში, სერია ა-ში, ბუნდესლიგასა და ლიგა 1-ში. ეს ყველაფერი მაშინ, როცა 66 წლის სპეციალისტი მუშაობდა "სამეფო კლუბში", ბაიერნში, "როსონერიში", ჩელსისა და პარი სენ-ჟერმენში. ერთი სიტყვით, ანჩელოტიმ საკლუბო ფეხბურთი დახურა.
იტალიელმა მწვრთნელმა კარიერის მიწურულს მიიღო ყველაზე რთული გამოწვევა, რაც კი მას აქამდე ჰქონია - "სელესაოსთვის" მსოფლიო ჩემპიონი ეროვნული გუნდის სტატუსის დაბრუნება. უკვე 24 წელია, რაც "პენტაკამპეონეს" მუნდიალის ტრიუმფატორის რანგში ვეღარ ვხედავთ. უფრო გრძელი მშრალი სერია ბრაზილიას ჰქონდა პირველ მოგებამდე: 1930-დან - 1958-მდე (28 წელი).
ასევე გამოსარჩევია 1970 - 1994 წლების შუალედი, როდესაც "სელესაომ" ნავსი 24 წლის შემდეგ გატეხა. დიახ, 24-წლიანი უტიტულობა მსოფლიო ჩემპიონატზე "პენტაკამპეონეს" ჰქონდა წარსულშიც...უბრალო დამთხვევა, თუ ერთგვარი სიმბოლიზმი?! მდგომარეობის გამოსასწორებლად ბრაზილიაში სწორედ კარლო მივიდა.
სანტიაგო ბერნაბეუს ბინადრების ყოფილი მწვრთნელი არის პირველი უცხოელი დამრიგებელი "სელესაოს" ისტორიაში, თუ შორეული წარსულიდან არ ჩავთვლით 3 დროებით თავკაცს: ურუგვაელ რამონ პლატეროს (1925 წელი, 6 შეხვედრა), პორტუგალიელ ჟორეკა დე ლიმასა (1944 წელი, 2 შეხვედრა) და არგენტინელ ფილპო ნუნიესს (1965 წელი, 1 შეხვედრა).
ზემოაღნიშნულ მწვრთნელებს არავინ განიხილავდა "პენტაკამპეონეში" შორეულ პერსპექტივაზე, 66 წლის დამრიგებელი კი მოიყვანეს მსოფლიო ჩემპიონატის მოსაგებად და მას უკვე მოქმედი ხელშეკრულებაც გაუხანგრძლივეს. რაც შეეხება თემას, სახელწოდებით "მუნდიალი და ანჩელოტი", იტალიელ სპეციალისტს ფეხბურთის მთავარ ტურნირთან შეხება მხოლოდ ახალგაზრდობაში ჰქონდა.
კარლომ ფეხბურთელის რანგში მონაწილეობა მიიღო 1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც იტალიამ მესამე ადგილი დაიკავა. მოედანზე ის გამოჩნდა 3-ჯერ: ინგლისთან, ავსტრიასა და ირლანდიასთან შეხვედრებში. საინტერესოა, რომ იმ თამაშებში, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო "დიავოლოს" ექს-შუახაზელმა, "აძურის" არ წაუგია.
66 წლის მწვრთნელს მსოფლიო ჩემპიონატზე ფეხბურთელის რანგში სამიდან სამი გამარჯვება აქვს. ცალკე გამოსარჩევია 1994 წლის ტურნირი, რომელზეც "ლურჯები" მივიდნენ ფინალამდე, ანჩელოტი კი იმ დროს ლეგენდარული არიგო საკის ასისტენტი იყო. როგორც გვახსოვს, აშშ-ში გამართული მუნდიალის გადამწყვეტ შეხვედრაში იტალიამ კარლოს ალბერტო პარეირას შეგირდებთან წააგო.
დიახ, სწორედ იმ ბრაზილიასთან, რომელსაც კარლო 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე სათავეში უდგას. ტურნირის ჩატარების ადგილი კვლავ აშშ არის. რაც შეეხება იტალიელი სპეციალისტის მიდგომასა და "სელესაოს" ზოგად შანსებს მოახლოებულ მუნდიალზე, დიახ, ის ერთ-ერთი ფავორიტია, მაგრამ მხოლოდ სტატუსი საკმარისი არაა.
2002 წლის ჩემპიონობის შემდეგ, "პენტაკამპეონეს" ძირითადად ხელს უშლიდა სამი პრობლემა - მაღალი კვალიფიკაციის არმქონე მწვრთნელები: კარლოს დუნგა, მანო მენეჟესი, ადენორ ტიტე და დორივალ ჟუნიორი. დიახ, მათ მიაღწიეს გარკვეულ წარმატებას, მაგრამ ობიექტურად, ბრაზილიისთვის ძველი დიდების დაბრუნების საჭირო ოსტატობა არ ჰქონდათ.
"სელესაოში" დაბრუნებულან მსოფლიო ჩემპიონებიც, პარეირა და ლუიშ ფელიპე სკოლარი, თუმცა მათი სამწვრთნელო კარიერის საუკეთესო წლები უკვე წარსულში იყო. თავკაცების პრობლემა განვიხილეთ, მაგრამ მე-2 სირთულეც უკავშირდება მათ, რაც გულისხმობს უცნაურ და აბსურდულ გადაწყვეტილებებს.
ზემოაღნიშნული მწვრთნელები პერიოდულად ტოვებდნენ მსოფლიო ჩემპიონატს მიღმა ისეთ ფეხბურთელებს, ვინც ობიექტურად, "პენტაკამპეონეში" ზედმეტები არ იქნებოდნენ. მაგალითად: დუნგამ 2010-ში უარი თქვა რონალდინიო გაუჩოსა და მარსელო ვიეირაზე, სკოლარიმ 2014-ში კი ფილიპე კოუტინიოზე.
დანაშაული ჩაიდინა ტიტემაც, ვინც სრულფასოვნად ვერ გამოიყენა ფორმის პიკში მყოფი რობერტო ფირმინოს პოტენციალი. დიახ, იურგენ კლოპის ლივერპულის ერთ-ერთი საკვანძო მოთამაშე ადენორის გუნდის უბრალოდ რიგითი წევრი იყო. ბოლოს კი მე-3 პრობლემა: გარკვეულ პოზიციებზე მაღალი დონის შემსრულებელთა დეფიციტი.
ბრაზილია ყოველთვის რჩებოდა ვარსკვლავურ ნაკრებად, თუმცა არა სრულფასოვნად, როგორც ეს წარსულში იყო. საკმარისია გავიხსენოთ მსოფლიო ჩემპიონატებზე "სელესაოს" რიგებში ისეთი მოთამაშეების ყოფნა, როგორებიც არიან ელანო ბლუმერი, ფრედ გუედესი, ჟო ალვესი, ბერნარდ დუარტე და სხვები.
მსგავსი პრობლემები აქვს "პენტაკამპეონეს" ამჟამინდელ მწვრთნელსაც და გაურკვევლობა გამოიწვია მსოფლიო ჩემპიონატს მიღმა ისეთი ფეხბურთელის დატოვებამ, როგორიც ჟოაო პედროა. ამას დავუმატოთ ის ფაქტი, რომ აშშ-ს მუნდიალზე ანჩელოტის გუნდში სანქტ-პეტერბურგის ზენიტის 2 მოთამაშე იქნება.
ცალკე გამოსარჩევია ბრაზილიის მთავარი სუსტი წერტილი - განაპირა მცველები. როგორი უცნაურიც არ უნდა იყოს, ამ პოზიციებზე კვლავ დანილო სილვა და ალექს სანდრო ითამაშებენ. ერთი სიტყვით, "სელესაოს" შემადგენლობის შერჩევის საკითხში ბევრი კითხვა იტალიელმა სპეციალისტმაც დატოვა.
ბოლოს, ნეიმარ ჟუნიორზეც ვისაუბროთ. უკანასკნელ წუთამდე იყო გაურკვეველი, წაიყვანდა თუ არა კარლო ვარსკვლავურ თავდამსხმელს 2026 წლის მუნდიალზე. "პენტაკამპეონეს" დამრიგებელმა საბოლოოდ მაინც მისცა შანსი ბრაზილიელ ფორვარდს, რითაც მთელი ქვეყნის ოვაციები დაიმსახურა.
იყო მომენტები, როდესაც 66 წლის მწვრთნელი აიგნორებდა სანტოსის კაპიტანს, თუმცა ამით ის უბრალოდ მოტივაციას აძლევდა მას, იმისთვის, რომ 2026 წლის ზაფხულისთვის ვარსკვლავური ფორვარდი არ მოდუნებულიყო. რა გამოვა ამ ყველაფრისგან? შედეგს უშუალოდ აშშ-ს მუნდიალის მიმდინარეობისას ვიხილავთ.
2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის დაწყებამდე, ფიქრები ანჩელოტის გუნდის გარშემო ასეთია - ის არ არის ყველაზე შეთამაშებული, როგორც არგენტინა ან ესპანეთი და არც საფრანგეთივით ვარსკვლავური, მაგრამ მას ჰყავს სპეციალისტი, რომელსაც ყველაზე კარგად ეხერხება პრობლემური ხასიათისა და დიდი ეგოს მქონე მოთამაშეების ერთი იდეის გარშემო გაერთიანება, მოკითხვა ვინი ჟუნიორს.
