2021 წელი — სანიოლის ბეწვის ხიდი

კოსოვომდე საქართველომ ნიდერლანდებთან წააგო ამხანაგური მატჩი, შესაბამისად, ეს ზედიზედ მეორე მარცხი იყო. მერე იყო ზედიზედ ორი მარცხი გასვლაზე - ბულგარეთთან და ესპანეთთან, რომელსაც ძალიან მძიმე კრიტიკა მოჰყვა, როგორც ჟურნალისტების, ისე ქომაგებისა და ვეტარანი ფეხბურთელების მხრიდანაც. მერე იყო მცირე კონფლიქტი, რადგან ერთ-ერთ გადაცემაში ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტი წყობიდან გამოვიდა და კრიტიკას უხეშად და ცოტა არ იყოს, არაადეკვატურად უპასუხა.
ეს ზედიზედ ოთხი მარცხი მეხუთე მარცხით დაგვირგვინდა, ოქტომბერში, ასევე აჭარაბეთ არენაზე, საბერძნეთის ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩის წინა დღეს ქალაქში ტრაგედია დატრიალდა, საცხოვრებელი კორპუსი ჩამოინგრა, რასაც მსხვერპლი მოჰყვა. საერთაშორისო საფეხბურთო ორგანიზაციების მხრიდან უკვე დაშვებული იყო სტადიონზე ქომაგის დასწრება, მაგრამ ხელისუფლებამ გადაწყვიტა, რომ ნაკრებს ისევ ცარიელი ტრიბუნების წინ ეთამაშა. საკამათო გადაწყვეტილება იყო, სტადიონი ყოველთვის საუკეთესო ადგილია ერთიანი სულისკვეთებისთვის, მათ შორის, როცა მხარდაჭერასა და სოლიდარობას გამოხატავ. ასე ერთიანი ქველმოქმედება და მხარდასაჭერი აქციების ორგანიზებაც უფრო მარტივი იქნებოდა, მაგრამ ემოციურ ფონზე ცუდი გადაწყვეტილება მიიღეს. ნაკრები კი ზედიზედ მეხუთედ დამარცხდა - 0:2.

როგორ გადარჩა სანიოლი — მოგება შვედეთთან
არ ვიცი, რას ფიქრობდა ლევან კობიაშვილი, ან ფედერაციის სხვა წარმომადგენელი, იქნებ უკვე გადაწყვეტილიც ჰქონდათ რომ ვილის მიმართ ნდობა გამოეცხადებინათ, რადგან წინ ერთა ლიგა იყო, რაც პატარა ნაკრებების მწვრთნელებს სამუშაოდ მეტ დროსა და სივრცეს აძლევს, მაგრამ ვიხსენებ იმ დღეებს და მგონია, რომ შვედეთთან მატჩი იყო გადამწყვეტი. ფედერაციისთვის თუ არა, ქომაგისთვის მაინც, თითქოს რწმენა დაუბრუნდა ყველას, რომ არაფერი დაკარგულა - ამ ჯგუფში თუ არაფერი გამოვიდა, ერთა ლიგა მაინც ჩვენი შანსია. ასე რომ, შვედეთთან ეს გამარჯვება ისტორიულ ხასიათსაც იძენს, თუ გავითვალისწინებთ, რომ სანიოლი ამით გადარჩა.
ზლატან იბრაჰიმოვიჩი ჩამოვიდა და იმედგაცრუებული გააბრუნეს უკან. გურამ კაშიას ამერიკაში უკვე ჰქონდა მასთან თამაშის გამოცდილება და ამ შეხვედრაშიც ძალიან მაგრად დაუდგა. იბრა გაღიზიანებული იყო და ყველას ეჩხუბებოდა, მათ შორის, ფანებსაც მიაძახა რაღაც, პასუხი კი ხვიჩა კვარაცხელიამ გასცა - ორი გატანილი გოლით.

ასე დასრულდა ჯგუფური ეტაპი და დაიწყო ქართველი ქომაგის საყვარელი ტურნირი - ერთა ლიგა, სადაც ნაკრებმა ერთი ამოსუნთქვით გაიარა ბარიერი და როგორც იქნა, ვილი სანიოლის მიმართ კრიტიკაც შეწყდა.
ბოლოს 2023-ში
სამი დღის შემდეგ, 28 მარტს ნორვეგიასთან მატჩი 1:1 დასრულდა. გამოსარჩევია, რა თქმა უნდა, მიქაუტაძის გოლი. კარიერაში უკვე რამდენიმე მსგავსი გოლი მოუგროვდა, ცენტრალურ ზონაში გაკეთებული პასი ჩაჭრა, სწრაფად გაიქცა ერთი-ერთზე და ზუსტად შეასრულა. ბევრი კარგი გოლი აქვს ნაკრებში შეგდებული, მაგრამ ეს გოლი ჩემი ფავორიტია.

ქარიშხალი იყო იმ დღეს, ქუჩაში ხეები მოწყვიტა, მომდევნო დღეს დაიწერა რომ მსხვერპლიც იყო. სტადიონმა კარგად გაუძლო, თავში არავის არაფერი მოხვედრია, ერთადერთი, მშენებლობებიდან მტვერი და სხვადასხვა საგნები გადმოყარა, თამაშის მიმდინარეობისას ფეხბურთელებიც მოედნის გაწმენდით იყვნენ დაკავებულნი. იმედია, ამჯერად მაინც იქნება კარგი საფეხბურთო ამინდი.
ჰოდა ასე, საქართველო უკრაინას უმასპინძლებს. ასეთი მნიშვნელობის შეხვედრა ბათუმში, სანაკრებო დონეზე ჯერჯერობით არ ჩატარებულა.















