მიმდინარე სეზონის მთავარი აღმოჩენა რუსთავია. ეროვნულ ლიგაში ახლადგადმოსული გუნდი წელს საოცარ შედეგებს გვთავაზობს და საქართველოს ჩემპიონატის ნახევარი სეზონის გამარჯვებული გახდა.
ამ გუნდის მთავარი მწვრთნელი ყველასთვის კარგად ცნობილი გია ცეცაძეა, რომელიც რამდენიმე წლიანი პაუზის შემდეგ, სამწვრთნელო საქმიანობას დაუბრუნდა და თავს კარგად ართმევს.
რუსთავის წარმატების საიდუმლო, თანამედროვე ფეხბურთი და საქართველოს ჩემპიონატი - ცეცაძე LaGazzetta.ge-ს სხვადასხვა საინტერესო თემებზე ესაუბრა.
ეროვნულ ლიგაში ახლადგადმოსული რუსთავი ეროვნული ლიგის სეზონის პირველი ნახევრის გამარჯვებული გახდა...
"ამას ნამდვილად არ ვგეგმავდით. ჩვენი მიზანი ხუთეულში, მაქსიმუმ სამეულში მოხვედრა იყო, ესეც მხოლოდ ამბიციის დონეზე, თუმცა ისე მოხდა, რომ პირველ ადგილზე გადავედით. რამ განაპირობა ეს? - პირველ რიგში, ეს მენტალური გამართულობის და წარმატებისკენ მიზანსწრაფულობის დამსახურებაა. ხელმძღვანელობის, მწვრთნელების და ფეხბურთელების ხედვები ერთმანეთს ემთხვევა, რაც ძალიან დიდი ფუფუნებაა, წინა პლანზე მაინც ფეხბურთელებს დავაყენებ, რადგან მთავარი მოქმედი პირები ისინი არიან და ჩვენს მიერ გაწეულ შრომას და სამუშაოს ისინი მოედანზე ასრულებენ. მიზანი უმაღლესი მაქვს, ჩემპიონობა მინდა, არ ვამბობ დღეს ან ხვალ, ვამბობ შემდგომ წლებში, თუმცა ახლა ერთი რამ ცალსახაა - ჩვენი დღევანდელი მდგომარეობა არაფერს ნიშნავს, მომდევნო ორი წრე კიდევ უფრო რთული იქნება, უფრო სერიოზულად შემოგვხედავენ და ამისთვის მზად უნდა ვიყოთ."
როგორც თქვით, რუსთავის წარმატების მთავარი იარაღი მენტალობაა. კარგად იცით, რომ ქართულ ფეხბურთში დიდი ხანია ამ მხრივ დიდი პრობლემებია. ამის ფონზე, როგორ შეძელით თქვენი გუნდის მენტალურად კარგად მომზადება?
"გეთანხმებით, თუმცა ამაზე პირდაპირ პასუხს ვერ გაგცემთ, რადგან გვაქვს რაღაც მეთოდები, რაზე დაყრდნობითაც ვმუშაობთ. ვიმუშავეთ ისე, რომ ფეხბურთელები ჩვენნაირად ფიქრობენ და ერთი იდეალოგია გვაქვს. ბოლო წლებში სულ უცხო ფეხბურთელებთან მუშაობა მომიწია და ცოტა გამიჭირდა კიდეც, თუმცა ჩვენს თავზე ვიმუშავეთ და დაშვებული შეცდომების ხარჯზე ვისწავლეთ, როგორ შეიძლება ფეხბურთელებთან სწორი მუშაობა და როგორ უნდა მოვიპოვოთ მათგან ნდობა. ქიმია მწვრთნელსა და ფეხბურთელს შორის აუცილებელია."
წარუმატებლობა ახსენეთ და როგორც ფეხბურთელის კარიერაში, წარუმატებლობა მწვრთნელის კარიერაშიც არის. თქვენი ძალიან წარმატებული სამწვრთნელო წლების შემდეგ, იყო ჩავარდნა. იყო თუ არა ეს მოტივაცია, რომ დაბრუნებულიყავით უფრო ძლიერი?
"ბოლოს ტორპედოსა და თელავში ვმუშაობდი, შედეგი დავდეთ და გუნდები გასავარდნი ზონიდან ამოვიყვანეთ, რის შემდეგაც, 3 წელიწადი არსად მიმუშავია. ბევრი ამბობდა, რომ ცეცაძის დრო წავიდაო, თუმცა ერთი რაღაც უნდა ვთქვა - ამ 3 წელში ბევრი წყენა იყო, ჩემთვის კატასტროფული პერიოდი იდგა, მაგრამ ყველასი მადლობელი ვარ, რადგან მათ გამაძლიერეს. არავის არაფერს ვაბრალებ და სულ ვამბობ, რომ რაც ხდებოდა, ჩემი ბრალი იყო და ამან დიდი წვლილი შეიტანა ჩემს განვითარებაში. ახლა იმაზე კარგი მწვრთნელი ვარ, ვიდრე თუნდაც 2022 წელს."
თქვენს კარიერაში სულ ისე ხდებოდა, რომ ძირითადად გუნდში ქართველი ფეხბურთელები გყავდათ და ნაკლები ლეგიონერი, ახლა კი პირიქითაა, რუსთავში საკმაოდ ბევრ ლეგიონერს ვხედავთ...
"ლეგიონერებზე უარი არასდროს მითქვამს, უბრალოდ ხარისხიანი ლეგიონერი უნდა ყოფილიყო. დღეს სიტუაცია შეცვლილია, რადგან ბევრი მაღალი დონის ქართველი ფეხბურთელი აღარ გვყავს და ყველა უცხოეთშია წასული. შესაბამისად, გუნდის შესავსებად ლეგიონერები აუცილებელია. რუსთავს ძალიან კარგი ლეგიონერები ჰყავს, მათ გუნდის წარმატებაში დიდი წვლილი შეიტანეს. საკლუბო დონეზე უცხოელი ფეხბურთელის გარეშე წარმატების მიღწევა რთულია, რადგან რესურსი გჭირდება. დიდ ევროპულ კლუბებში ასეა - ყველას ლეგიონერები ჰყავს. აგერ, პსჟ კვარას გარეშე ჩემპიონთა ლიგას ხომ ვერ მოიგებდა? - აქ რომ კიტეიშვილი, ზივზივაძე, დვალი და სხვები მყავდეს, ლეგიონერები არ დამჭირდებოდა, მაგრამ როცა ფეხბურთელების დიდი რესურსი არ არის, ლეგიონერების მოყვანა გიწევს."
ამ სეზონის ყველაზე მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოქმედი ჩემპიონი იბერიას წინააღმდეგ მოიპოვეთ. ულამაზესი გოლი ბოლო წუთებზე, როგორი იყო ემოციები?
"სიმართლე გითხრათ, ბოლოს უკვე გოლის არ გაშვებაზე ვფოქრობდით და თამაში კონტრ-შეტევაზე ავაგეთ. კონტრ-შეტევაც შეტევის ერთ-ერთი საშუალებაა. ფრეზეც თანახმა ვიყავით, რადგან ძალიან კარგ გუნდს ვეთამაშებოდით. ჩვენი გუნდის მენტალობა, რაზეც ზემოთ ვისაუბრეთ, სწორედ ფაცაციას გოლში ჩანს. ცენტრალური მცველი იღებს გადაწყვეტილებას ასეთ მნიშვნელოვან დროს კარში დაარტყას, მას სიგნალი აქვს მიცემული, რომ გუნდი ყველა თამაშში მოსაგებად გადის და ამ მოგების მენტალობამ მიაღებინა ფაცაციას ეს გადაწყვეტილება. სხვათაშორის, ამ სეზონში მას მსგავსი დარტყმა ორჯერ აქვს შესრულებული და კარგი რეაქცია არ მქონია, მაგრამ ახლა რომ გოლი გაიტანა, კარგის გარდა ნამდვილად ვერაფერს ვიტყოდი"
უკვე წლებია ეროვნული ლიგაში მუშაობთ და სხავდასხვა გუნდებს ხელმძღვანელობთ. რა შეიცვალა საქართველოს ჩემპიონატში ბოლო წლებში?
"ერთადერთი იმის თქმა შემიძლია, რომ ინფრასტრუქტურის მხრივ დიდი პროგრესია, თორემ უშუალოდ შედეგების მხრივ, ევროტურნირების შემდეგ ვისაუბროთ. საბოლოო ჯამში, ევროტურნირები დონის მთავარი ინდიკატორია. როცა ვნახავთ, რა შედეგებს დადებენ ქართული კლუბები ევროტურნირებზე, ამის შემდეგ შევაფასებ ჩვენი ჩემპიონატის დონეს. წარმატებებს ვუსურვებ ოთხივე გუნდს ევრო ასპარეზზე."
თქვენი აზრით, ხვიჩა კვარაცხელიას დიდმა წარმატებებმა, შეცვალა თუ არა ქართული ფეხბურთელების მიდგომა ფეხბურთის მიმართ?
"კვარა არის გენიოსი, მენტალურად გენიოსია. დარწმუნებული ვარ, 15 წლის შემდეგ, თუ როცა იქნება, კვარა რომ კარიერას დაასრულებს და ოქროს ბურთი და ყველაფერი მოგებული ექნება, მისი სურვილიც იქნება, რომ საქართველოში მასზე უკეთესი ფეხბურთელები გაიზარდონ. წინა თაობებში ბევრი კარგი და ნიჭიერი ფეხბურთელი იყო, თუმცა გარემოებები არ ჰქონდათ ისეთი, რომ დიდი ფეხბურთი ეთამაშათ. სხვათაშორის. კვარა 15 წლის იყო, პირველად რომ ვნახე. მამამისმა ბადრიმ მოიყვანა ბაზაზე, მაშინვე ვუთხარი, ბადრი, შენი შვილი სუპერვარსკვლავი გახდებათქო და დღეს რომ ერთმანეთს ვხვდებით, ამ მომენტს ხშირად ვიხსენებთ"
თქვენს სამწვრთნელო კარიერაში ბევრ გამორჩეულ ქართველ ფეხბურთელთან გიმუშავიათ, მაგალითად, გიორგი არაბიძე და სხვები, ვის გამოარჩევდით?
"კონკრეტულად ვერავის გამოვარჩევ, ყველანი ნიჭიერები იყვნენ და ყველანი შვილებივით მიყვარს. რაც შეეხება არაბიძეს, რა დონის ნიჭი აქვს იცით? - მისი ყველა შეხება ბურთთან არის მაღალი საშემსრულებლო ოსტატობა. იქნება ეს მწვავე პასი, დარტყმა თუ უბრალოდ გევრდზე პასი. მას ჯერ კიდევ აქვს დრო, რომ თავისი ნიჭი კიდევ უფრო კარგად გამოავლინოს. მთავარია იშრომოს, ირწმუნოს და საკუთარ თავს ბევრი მოსთხოვოს."
ფოტო: ს.კ. რუსთავი
