რომან დოლიძემ ქართველი გულშემატკივარი ისევ გაახარა. მან დომინანტურ სტილში დაამარცხა ჰოლანდი და სატიტულო რბოლაში ჩაერთო, რაზეც უკვე ვისაუბრეთ და თუ გამოგრჩათ შეგიძლიათ ნახოთ აქ.
ახლა კი ვუსაუბროთ დანარჩენ ორთაბრძოლებზე.
ალექს პერეირა Vs ხალილ რანთრი - ქვემძიმე წონის ქამარი.
ამ ბრძოლამ იმედები ნამდვილად გაამართლა. ხალილ რანთრი, როგორც პრევიუს სტატიაში ავღნიშნე მარტივი მეტოქე ნამდვილად არ გამოდგა ალექსისთვის და მეტიც, ალექსმა იგი ძალიან შეაქო და თქვა, რომ მისთვის ერთ-ერთი ყველაზე რთული ბრძოლის შეთავაზება მოახერხა ამერიკელმა მუაი-ტაის ოსტატმა.
პირველი რაუნდი
რანთრი აშკარად კარგად გამოიყურებოდა. იგი ცაცია შესაბამისად ალექსის სხვა მეტოქეებისგან განსხვავებით გაცილებით სხვა რაკურსებით უტევდა.
ამას დამატებული ის, რომ ხალილი მუაი ტაის შეტევებით გამოირჩევა, რომელიც მაქსიმუმ 3 დარტყმიან კომბოებს გულისხმობს.
ცაცია პოზიციიდან ბრძოლისას, ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ფაქტორი ფეხის პოზიციაა. როდესაც ცაცია ხარ ყოველთვის უნდა ცადო, რომ შენი მეტოქის წინა ფეხი შენს ფეხებს შორის მოიქციო, რადგან ამ დგომიდან ცაციის უკანა მძიმე ხელი პირდაპირ სახეში მიდის და საპირისპიროდ მეტოქის დარტყმა მარტივად აცელადია.
ამ ყველაფერს ხალილი საკმაოდ კარად აკეთებდა პირველ რაუნდში. მეტიც, იგი 3 დარტყმიანი კომბინაციებით გადადიოდა შეტევაზე.
როდესაც ფეხით სწორ პოზიციას აიღებდა, ანუ ალექსის წინა ფეხს ფეხებს შორის მოიქცევდა, იგი მარცხენა დგომიდან, უკანა ქროსით იწყებდა შეტევებს.
ალექსის გეგმის ნაწილი კი მარცხენა ლოუ ქიქები იყო, რომელიც ხალილხს მარჯვნიდან ხვდებოდა.
ეს საკმაოდ ჭკვიანურია რადგან, როდესაც მემარცხენე ხარ და მემარჯვენეს ეჩხუბები ლოუ ქიქები ძირითადად შიგნიდან ანუ მარცხენა მხრიდან გხვდება, შესაბამისად ფეხის მარჯვენა მხარე ნაკლებადაა შეჩვეული დარტყმებს და უფრო დიდი ზიანის მომატანია მანდ შეტევა.
საბოლოოდ არ ვიცი მსაჯებმა, როგორ შეაფასეს ეგ რაუნდი, ალბათ მალე გახდება ცნობილი, მაგრამ ვფიქრობ, რომ პირველი რაუნდი ჩელენჯერმა წაიღო.
მეორე რაუნდი.
მეორე რაუნდი აშკარად წაიღო ხალილმა. ამ რაუნდში ხალილმა ნოკდაუნი აკიდა პერეირას.
პირველი რაუნდის ანალოგიურად მიდიოდა ყველაფერი გარდა იმ ფაქტისა, რომ პერეირა დაანოკდაუნა და რაუნდის მიწურულს უმძიმესი სუფთა დარტყმა გაუტარა ფეხით სახეში.
შესაბამისად ზიანის ხარჯზე ხალილმა ეს რაუნდი დამაჯერებლად წაიღო.
მესამე რაუნდი.
მესამე რაუნდში უკვე ყველაფერი იცვლებოდა. აშკარა იყო, რომ ხალილი იღლებოდა თუმცა პერეირაც ემოციური ხდებოდა. ალექსმა საფრთხე იგრძნო, რის გამოც უფრო და უფრო აგრესიული ხდებოდა იგი.
ხალილი აშკარად დაიღალა და ამის მიზეზი რამდენიმე შეიძლებოდა ყოფილიყო.
ლოკაცია: Salt Lake ისეთ მაღალმთანი ადგილია სადაც ბრძოლას აკლიმატიზაცია სჭირდება
გატეხილი ცხვირი: ბრძოლამდე გატეხილი ცხვირით ბრძოლა ძალიან საშიშია, მალევე დაუზიანა ალექსმა ეს ცხვირი თავიდან რაც სუნთქვას ართლებს.
საბრძოლო სტილი: ხალილს ბევრი მოძროაბა უწევს იქიდან გამომდინარე, რომ მეორე ნომერია.
კუნთვანი მასა: იგი მომაკვდინებელ დარტყმებს უშვებს, თუმცა მის ძალას უკუეფექტიც აქვს. ასეთი კუნთოვანი მასა მეტ ენერგიას მოითხოვს.
მესამე რაუნდიდან, ხალილმა მისი მოძრაობა დაკარგა, ხელები ნელნელა დაბლა ჩამოსდიოდა და პერეირა მეტად კითხულობდა მის კომბინაციებს.
ასევე უნდა აღინიშნოს პერეირას ჯები, რომლითაც დაშალა ხალილი. პერეირას ჯებს რამდენიმე ფუნქცია ქონდა.
პერეირა მაღალია შესაბამისად ჯებით ახერხებდა შეტევების ჩაშლას და მეტოქის გარეთ დატოვებას.
ცხვირში უტევდა და გატეხილ ცხვირს კიდევ უფრო უზიანებდა
ჯებით ცდილობდა გამოიეწვია ხალილი. ჯების მერე პერეირა ე.წ „მკერდის ჩაგდებებს“ აკეთებდა, ანუ პერეირა ჯებით უტევდა გამოვიდოდა დისტანციიდან, რათა მეტოქის პოტენციური დარტყმა აერიდებინა და შემდგომ ანხორციელებდა დარტყმებს.
მესამე რაუნდი აშკარად წაიღო ალექსმა და დასასრულის დასაწყისსაც ჩაუყარა საფუძველი.
მეოთხე რაუნდი
მეოთხე რაუნდში პერეირამ უბრალოდ „აკენწლა“ ხალილი. უნდა ითქვას, რომ ხალილმა გამოაჩინა უდიდესი მებრძოლის გული და ამტანობა. ისეთ რაღაცებს გაუძლო და ისეთი საფრთხეები შეუქმნა პერეირას, რომ ეს ბევრმა მათ შორის პროჰასკამ და ჰილმა ერთ დამსახურებულმა კონტენდერებმა ვერ მოახერხეს.
ამ პერფორმანსით ხალილმა დაამტკიცა, რომ ტოპ მებრძოლია და იგი ელიტას ეკუთნის, ალექსმა კი მორიგი დაცვა მიამატა მის რეზიუმეს.
მსაჯების საეჭვო გადაწვეტილებები?
მთავარ ქარდზე ორი ძალიან ახლო და დაძაბული ორთაბრძოლა ვიხილეთ და ორივე ბრძოლაში, როგორც მსაჯების ასევე ფანების აზრიც ორად გაიყო.
ჟოზე ალდო Vs მარიო ბაუტისტა
როგორც პრევიუში ვივარაუდეთ, ეს ბრძოლა 3 რაუნდს გაგრძელდა და ძალიან სანახაობრივი გამოდგა.
აშკარა იყო, რომ ბაუტისტა სტრაიკინგთან ერთად ცდილობდა, მერაბ დვალიშვილის მეთოდი გამოეყენებინა გამარჯვების მოსაპოვებლად.
ვერცერთი გდება ვერ გაუკეთა მან ალდო, თუმცა მოახერხა და გალიასთან გააჩერა.
მერაბისგან განსხვავებით, ბაუტისტამ ძალიან ბებრი დარტყმა გაატარა და ზიანიც საკმაოდ დიდი ჰქონდა.
დგომში არც ბაუტისტა გამოიყურებოდა ცუდად თუმცა აქ ერთი ამბავია.
ერთია როდესაც მოჭიდავე ხარ და მერაბივით უშანსოდ გააკრავ კლეტკასთან მეტოქეს და დამაჯერებლად მოიგებ.
მეორეა როდესაც სტრაიკინგში გაატარებ დარტყმას ზიანს მიიღებ და თავის დასაცავად დროს კლავ გალიასთან.
ნებისმიერ შემთხვევაში ძალიან ახლო ბრძოლაში ბაუტისტამ გამარჯვების მოპოვება მოახერხა, თუმცა ამ გადაწვეტილებას აშკარად არ ეთანხებოდა ადგილზე შეკრებილი მაყურებელი და სოციალურ ქსელებშიც ხშირად შეხვდებით გაბრაზებული ფანების კომენტარებს.
ჯულიანა პიენა Vs რაქელ პენინგტონი - ქალთა საჩემპიონო ორთაბრძოლა.
აქ რაუნდების შეფასება მეტად მარტივი იყო ვიდრე სხვა ბრძოლებში. მიუხედავად იმისა, რომ პიენა თავს არ აჩაგვრევინებდა მეტოქეს, მაინც დგომში პენინგტონი უკეთესად გამოიყირებოდა და სწორედ ამიტომ მოიპოვა რამდენიმე ნოკდაუნიც.
მიწაზე კი პიენა აშკარად ჯობდა პენინგტონს, თუმცა აქ მთავარი სრულიად სხვა რამეა.
მეხუთე რაუნდისთვის რაუნდებში ანგარიში 2-2 იყო. შესაბამისად რაუნდში გამარჯვებული წესით მოიპოვებდა ქამარს.
ამას დავუმატოთ ის ფაქტი, რომ არაოფიციალურად ჩემპიონს უპირატესობა აქვს, ანუ იმისთვის, რომ ქამარი მოიპოვო, ჩემპიონს ოდნავ არ უნდა აჯობო, არამედ საგრძნობლად უნდა დაჩაგრო, როგორც ეს მერაბიმ გაუკეთა ო’მალის.
პიენამ შეიძლება საბოლოოდ ახლო ბრძოლა აჩვენა და თავი კარგად წარმოაჩინა, მაგრამ ჩემპიონი ნამდვილად ვერ დაჩაგრა.
შესაბამისად ქონდა თუ არა ადგილი ორმაგ სტანდარტს? თუ უბრალოდ ცუდი მსაჯობა ვიხილეთ ან იქნებ იმსახურებდა პიენა ამ ტიტულს.
ახლო ბრძოლაში გაძარცვული არ არსებობს, თუმცა UFC-ის პოსტების კომენტარებს თუ გადავხედავთ ფანები ასე ნამდვილად არ ფიქრობენ.








