მარცხენა ვინგერები, რომლებსაც კონტემ სათამაშო სტილი შეუცვალა

რომაში მოთამაშე ვუჩინიჩი, ხშირ შემთხვევაში, მარცხნიდან უტევდა, თუმცა იუვენტუსში გადმოსვლით, მან სრულფასოვანი თავდამსხმელის როლი მოირგო. ცნობისთვის, კონტეს ტურინულ ერაში ფორვარდებს შორის ყველაზე მეტი ბურთი სწორედ მირკომ გაიტანა. ის უსწრებს კარლოს ტევესს, ფერნანდო ლორენტესა და ფაბიო კუალიარელას.

ანტონიოს ხელმძღვანელობით ტრანსფორმაცია განიცადა ასამოამაც, რომელიც "ბებერ ქალბატონში" გადასვლამდე, ოთხნახევარმცველიან ტაქტიკაში თამაშობდა მარცხენა ნახევარმცველად, სამი შუახაზელით კი ადიოდა შეტევაში, ვინგერად. იტალიელმა ტაქტიკოსმა კვადვო ფულბექად აქცია. აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ მოგვიანებით მათი თანამშრომლობა მილანის ინტერშიც გაგრძელდა.

ობიექტურად თუ შევაფასებთ, კონტემ, შემადგენლობის თვალსაზრისით, ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე სუსტი იტალია ჩაიბარა. ამის მიუხედავად, მსოფლიოს ოთხგზის ჩემპიონებმა თავისი რესურსის გათვალისწინებით ძალიან კარგი ევრო 2016 ჩაატარეს. ეს იყო თავიდან ბოლომდე ანტონიოს დამსახურება, რომელმაც "სკუადრა აძურაში" რამდენიმე ტაქტიკური გადანაცვლება გააკეთა.

რაც შეეხებათ მარცხენა გარემარბებს, იტალიელი მწვრთნელის განკარგულებაში იყვნენ ელ შაარავი, ინსინიე და ჯაკერინი. სტეფანსა და ლორენცოს აპენინელთა ტაქტიკოსი მეორე ფორვარდებად იყენებდა, ემანუელეს კი - ფულბექად. აღნიშნული 3-ეული გასაგებია, მაგრამ ყველაზე შესამჩნევი ტრანსფორმაცია 55 წლის სპეციალისტის ხელში ედერმა განიცადა.

კონტეს გამოჩენამდე, მარტინსმა 95 შეხვედრა ჩაატარა მარცხენა გარემარბის პოზიციაზე და დროთა განმავლობაში ის ნელ-ნელა ცენტრისკენ იწევდა. ფორვარდად სრულფასოვანი ტრანსფორმაცია კი იტალიის ეროვნული გუნდის ყოფილმა შემტევმა სწორედ ანტონიოს დახმარებით მოახერხა.

კონტეს კარიერის მთავარი გადაწყვეტილება უდავოდ არის აზარის მარცხენა ფლანგიდან სიღრმეში შემოწევა. ჩელსიში გატარებულ ორწლიან პერიოდში, ანტონიოს საუკეთესო მოთამაშე ედენი იყო, რომელმაც 94 მატჩში გაიტანა 34 ბურთი და გააკეთა 20 ასისტი. აღნიშნულმა დუეტმა ერთად პრემიერ ლიგა მოიგო.

ბელგიელმა შემტევმა ნახვერმცველმა არაერთი ინდივიდუალური ჯილდო მიიღო და სხვადასხვა სიმბოლურ გუნდშიც არაერთხელ მოხვდა. იტალიელმა ტაქტიკოსმა საფეხბურთო სამყაროს აჩვენა, რომ ლონდონელთა გამთამაშებელი ისეთივე პროდუქტიული იყო სიღრმეში, როგორიც ვინგერად თამაშის დროს.

კონტემ ინტერის თავდასხმაში სრული თავისუფლება მისცა რომელუ ლუკაკუსა და ლაუტარო მარტინესის დუეტს, მის განკარგულებაში არსებული მარცხენა ვინგერები კი ახლებურად ათამაშდნენ. ყველაზე სასარგებლო ანტონიოსთვის იყო პერიშიჩი, რომელიც მიუნხენის ბაიერნიდან დაბრუნების შემდეგ, საჩემპიონო სეზონში ფულბექად მოგვევლინა.

ივანს პერიოდულად ცვლიდა იანგი, რომელიც იტალიელი მწვრთნელის ხელმძღვანელობით გარემარბიდან საბოლოოდ გადაიქცა ლატერალად და ფლანგის მცველად. რაც შეეხება სანჩესს, კარიერის საუკეთესო პერიოდი, რომელიც მას ლონდონის არსენალში ჰქონდა, გაატარა მარცხენა ვინგერად, მაგრამ მილანურ კლუბში ის ფორვარდად ჩამოყალიბდა.

ტოტენჰემმა უკანასკნელი ტიტული 2008 წელს მოიპოვა და იმის შემდეგ, სრულ სიცარიელეშია. უიღბლო გუნდს ვერც კონტემ უშველა, რომელმაც რამდენიმე საინტერესო ტაქტიკური გადანაცვლება გააკეთა. სონმა მარცხენა ვინგერის პოზიციიდან გადაინაცვლა სიღრმეში და ჰარი კეინთან ერთად, დასამახსოვრებელი დუეტი შექმნა.

ჰინ მინმა, ანტონიოს ხელძღვანელობით, 69 შეხვედრაში გაიტანა 30 გოლი და 10 საგოლე გადაცემა გააკეთა. მასზე მეტი ბურთი მხოლოდ მისმა ინგლისელმა მეწყვილემ შეაგდო. ცალკე გამოსარჩევია პერიშიჩი, რომელიც იტალიელმა ტაქტიკოსმა ინტერიდან წამოიყვანა. არაერთი მცდელობის მიუხედავად, სამწუხაროდ, ჰოტსპური მაინც უტიტულოდ დარჩა.

ზაფხულის განმავლობაში ბევრი იწერებოდა იმის შესახებ, რომ კვარაცხელია პარის სენ-ჟერმენში, თუმცა მისი ტრანსფერი დაბლოკა კონტემ, რომლისთვისაც ის ხელშეუხებელი მოთამაშე იყო. ბოლონიასთან მატჩმა აჩვენა, თუ რა შედეგის დადება შეუძლია ანტონიოსა და ხვიჩას ნეაპოლურ თანამშრომლობას.

მარცხენა ფლანგიდან სიღრმეში შემოწეულმა ქართველმა გარემარბმა ჯერ ულამაზესი საგოლე გადაცემა ჩაიწერა, შემდეგ კი თავადაც გაიტანა გოლი. "პარტენოპეის" ლიდერი და მატჩის საუკეთესო მოთამაშე სწორედ საქართველოს ეროვნული გუნდის ვინგერი იყო, რომელიც მართლაც ახლებურად ათამაშდა.