გივი მაჭარაშვილი ევროპის ორგზის ჩემპიონია, ქართველმა ევროპირველობაზე ზედიზედ ორჯერ მოიპოვა ოქროს მედალი 2023 და 2024 წლებში. მაჭარაშვილს მსოფლიოს ჩემპიონატზე ბრინჯაოს ორი მედალი აქვს მოპოვებული (2022 წ., 2023 წ.). 2019 წელს გივი მაჭარაშვილი ევროპის II თამაშების ვიცეჩემპიონი გახდა. ქართველ მოჭიდავეს სხვადასხვა საერთაშორისო ტურნირსა და ასაკობრივ კატეგორიაში მრავალი გამარჯვება აქვს მოპოვებული.
ოლიმპიური სამზადისისა და მოლოდინის შესახებ გივი მაჭარაშვილმა La Gazzetta dello Sport Georgia-სთან ინტერვიუში ისაუბრა:
- ოლიმპიური თამაშების სამზადისი როგორ მიმდინარეობს?
- ახლა შეკრებას ბათუმში გავდივართ, ოლიმპიადამდე კიდევ 3 შეკრება გვაქვს. ამ შეკრების შემდეგ სარეიტინგო ტურნირი გვექნება.
- ახლა როგორ ფორმაში ხარ და რა მოლოდინი გაქვს?
- ამ დროისთვის ნამდვილად კარგ ფორმაში ვარ. კარგი განწყობა მაქვს, ჩემპიონობისთვის მივდივარ და ყველაფერი გამოჩნდება, ვნახოთ. 27 წლის ვხდები და ასაკიც ისეთია სპორტისთვის კარიერის ზენიტად ითვლება.
სპორტსმენები, რომლებსაც ოლიმპიური თამაშების გამოცდილება აქვთ მეუბნებიან, რომ ოლიმპიადა ფსიქოლოგიური შეჯიბრია. ჭიდაობის მთავარი ტურნირი ოლიმპიადაა, რადგან ოთხ წელში ერთხელ ტარდება, სხვა მასშტაბი აქვს და ყველა სპორტსმენს სურს თავის წარმოჩენა და რა თქმა უნდა, ოლიმპიური ჩემპიონობა. ბავშვობიდან მინდოდა ოლიმპიური ჩემპიონობა, ეს სპორტსმენისთვის უდიდესი მიღწევაა.
- როდის დაიწყე ჭიდაობა?
- ჭიდაობა, დაახლოებით, 11-12 წლისამ დავიწყე, მანამდე ძიუდოზე დავდიოდი, გარკვეული მიზეზების გამო ძიუდოდან გამოსვლა მომიწია. ცოტა მსხვილი ბავშვი ვიყავი და სურვილი მქონდა მეჭიდავა. თავიდან სულ ვაგებდი, დაახლოებით 4 წელი, შემდეგ იყო გარდამტეხი მომენტი, რომ გავიაზრე სულ ვაგებდი, მაქსიმალური დატვირთვით ვარჯიში დავიწყე, უფრო და უფრო მეტს ვვარჯიშობდი, რამდენიმე წლის მერე შეჯიბრი მოვიგე და მას შემდეგ თითქმის ყველა ტურნირზე ფინალში ვიყავი, ჭაბუკები, ახალგაზრდები, U23 ყველა დიდი ტურნირი, ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონატები, თითქმის ყველა ასაკში მოვიგე - U17, U20, U23 და შემდეგ უკვე დიდებში გავაგრძელე.
- ყველაზე დიდი გავლენა რამ იქონია შენზე რომ ჭიდაობა გაგეგრძელებინა, რა იყო მთავარი მოტივაცია?
- ალბათ ოჯახი, იმიტომ რომ მამაჩემი სპორტსმენი იყო, ფეხბურთელი, ჩემი ფიზიკურობიდან გამომდინარე ძალისმიერი სახეობისკენ მქონდა სწრაფვა .
- ყველაზე დიდი ქართველი მოჭიდავე?
- ლევან თედიაშვილი, ჩემი ოჯახის ძალიან ახლობელი იყო, ხშირად ვხედავდი ჩვენს ოჯახში, პაპას მეგობარი იყო და ხშირად ერთად იყვნენ. ლევან თედიაშვილი იყო ჩემთვის ერთ-ერთი მოტივაცია, რომ მოჭიდავე გავმხდარიყავი. ვუყურებდი როგორ უყვარდა ყველას, ლეგენდას ეძახდნენ და განსაკუთრებულ პატივისცემასა და სიყვარულს გამოხატავდნენ.
- წარუმატებლობის პერიოდში თუ გქონია მომენტი, როცა ფიქრობდი, რომ მეტს ვერ შეძლებდი?
- კი მქონია ასეთი მომენტი, როცა 23 წლამდელებიდან უფროსებში გადმოვედი, პირველ ნომრად ვერ ვდგებოდი, დაახლოებით 3 წელი. მოტივაცია აღარ მქონდა, მახსოვს საქართველოს ჩემპიონატის ფინალი უფროსებში წავაგე და ჭიდაობას თავი დავანებე, რამდენიმე თვე აღარ ვვარჯიშობდი, მენტალურად დათრგუნული ვიყავი. რაღაც დროის შემდეგ ეს ყველაფერი გადავლახე, ჩემი მწვრთნელი დავით ხურცია დამეხმარა და ნელ-ნელა ვარჯიში დამაწყებინა. აქედან დაახლოებით, 4-5 თვეში უფროსებში პირველი ნომერი ვიყავი და მალევე, 2 ევროპის ჩემპიონატი მოვიგე, მსოფლიოს ჩემპიონატზე მედლები ავიღე და ოლიმპიური ლიცენზია მოვიპოვე.
- ამ დროისთვის, რა მიგაჩნია კარიერის მთავარ გამარჯვებად?
- წინა წელს ევროპის ჩემპიონატი რომ მოვიგე, თან პირველი იყო, პირველად ვიჭიდავე უფროსებში ევროპის ჩემპიონატზე და გამრჯვება მოვახერხე, დაძაბული შეხვედრები მქონდა და ასეთ ფონზე გამარჯვებას სხვა ემოცია აქვს. ნაკრების მთავარი მწვრთნელი, გიორგი იანტბელიძე, ძალიან არის ჩართული ჩვენს გამხნევებაში, გუნდი ერთად ვიკრიბებით და ერთიანად ვცდილობთ განწყობა შევიქმნათ.
- ქართველი მოჭიდავეებისგან გულშემატკივარი მაქსიმუმის მოლოდინშია, ეს თქვენთვის ერთგვარი წნეხია?
- კი, რა თქმა უნდა. ქართველებს ჭიდაობაში ბევრი ჩემპიონი გვყავს და ეს სასიხარულო და საამაყოა, ევროპის ჩემპიონი რომ ხდება ქართველი მოჭიდავე ეს საქართველოში ჩვეულებრივ ამბად მიიჩნევა. ბევრჯერ წამიგია და არასასიამოვნო კომენტარები მოჰყოლია, თუმცა ეს წნეხი კიდევ უფრო მეტ მოტივაციას გაძლევს და კიდევ უფრო მეტად ცდილობ მეტი გააკეთო.
- რას ურჩევ ახალგაზრდა, დამწყებ სპორტსმენებს?
- ახალგაზრდებს ვეტყვი, რომ დრო არ დაკარგონ და როცა მიზანს დაისახავენ ბოლომდე მიჰყვნენ, სხვა რამეზე არ გადაერთონ. შრომის გარეშე არაფერი ხდება, ძალიან ბევრი უნდა იშრომონ, იმაზე მეტი ვიდრე სხვები შრომობენ და აუცილებლად მიაღწევენ მიზანს. ყველაზე მთავარია - მოთმინება, შრომა და მიზნებისკენ სწრაფვა.
შეგახსენებთ, XXXIII ოლიმპიური თამაშებს საფრანგეთის დედაქალაქი პარიზი, 26 ივლისიდან 11 აგვისტოს ჩათვლით უმასპინძლებს.
- ყველაზე დიდი გავლენა რამ იქონია შენზე რომ ჭიდაობა გაგეგრძელებინა, რა იყო მთავარი მოტივაცია?
- ალბათ ოჯახი, იმიტომ რომ მამაჩემი სპორტსმენი იყო, ფეხბურთელი, ჩემი ფიზიკურობიდან გამომდინარე ძალისმიერი სახეობისკენ მქონდა სწრაფვა .
- ყველაზე დიდი ქართველი მოჭიდავე?
- ლევან თედიაშვილი, ჩემი ოჯახის ძალიან ახლობელი იყო, ხშირად ვხედავდი ჩვენს ოჯახში, პაპას მეგობარი იყო და ხშირად ერთად იყვნენ. ლევან თედიაშვილი იყო ჩემთვის ერთ-ერთი მოტივაცია, რომ მოჭიდავე გავმხდარიყავი. ვუყურებდი როგორ უყვარდა ყველას, ლეგენდას ეძახდნენ და განსაკუთრებულ პატივისცემასა და სიყვარულს გამოხატავდნენ.
- წარუმატებლობის პერიოდში თუ გქონია მომენტი, როცა ფიქრობდი, რომ მეტს ვერ შეძლებდი?
- კი მქონია ასეთი მომენტი, როცა 23 წლამდელებიდან უფროსებში გადმოვედი, პირველ ნომრად ვერ ვდგებოდი, დაახლოებით 3 წელი. მოტივაცია აღარ მქონდა, მახსოვს საქართველოს ჩემპიონატის ფინალი უფროსებში წავაგე და ჭიდაობას თავი დავანებე, რამდენიმე თვე აღარ ვვარჯიშობდი, მენტალურად დათრგუნული ვიყავი. რაღაც დროის შემდეგ ეს ყველაფერი გადავლახე, ჩემი მწვრთნელი დავით ხურცია დამეხმარა და ნელ-ნელა ვარჯიში დამაწყებინა. აქედან დაახლოებით, 4-5 თვეში უფროსებში პირველი ნომერი ვიყავი და მალევე, 2 ევროპის ჩემპიონატი მოვიგე, მსოფლიოს ჩემპიონატზე მედლები ავიღე და ოლიმპიური ლიცენზია მოვიპოვე.
- ამ დროისთვის, რა მიგაჩნია კარიერის მთავარ გამარჯვებად?
- წინა წელს ევროპის ჩემპიონატი რომ მოვიგე, თან პირველი იყო, პირველად ვიჭიდავე უფროსებში ევროპის ჩემპიონატზე და გამრჯვება მოვახერხე, დაძაბული შეხვედრები მქონდა და ასეთ ფონზე გამარჯვებას სხვა ემოცია აქვს. ნაკრების მთავარი მწვრთნელი, გიორგი იანტბელიძე, ძალიან არის ჩართული ჩვენს გამხნევებაში, გუნდი ერთად ვიკრიბებით და ერთიანად ვცდილობთ განწყობა შევიქმნათ.
- ქართველი მოჭიდავეებისგან გულშემატკივარი მაქსიმუმის მოლოდინშია, ეს თქვენთვის ერთგვარი წნეხია?
- კი, რა თქმა უნდა. ქართველებს ჭიდაობაში ბევრი ჩემპიონი გვყავს და ეს სასიხარულო და საამაყოა, ევროპის ჩემპიონი რომ ხდება ქართველი მოჭიდავე ეს საქართველოში ჩვეულებრივ ამბად მიიჩნევა. ბევრჯერ წამიგია და არასასიამოვნო კომენტარები მოჰყოლია, თუმცა ეს წნეხი კიდევ უფრო მეტ მოტივაციას გაძლევს და კიდევ უფრო მეტად ცდილობ მეტი გააკეთო.
- რას ურჩევ ახალგაზრდა, დამწყებ სპორტსმენებს?
- ახალგაზრდებს ვეტყვი, რომ დრო არ დაკარგონ და როცა მიზანს დაისახავენ ბოლომდე მიჰყვნენ, სხვა რამეზე არ გადაერთონ. შრომის გარეშე არაფერი ხდება, ძალიან ბევრი უნდა იშრომონ, იმაზე მეტი ვიდრე სხვები შრომობენ და აუცილებლად მიაღწევენ მიზანს. ყველაზე მთავარია - მოთმინება, შრომა და მიზნებისკენ სწრაფვა.
შეგახსენებთ, XXXIII ოლიმპიური თამაშებს საფრანგეთის დედაქალაქი პარიზი, 26 ივლისიდან 11 აგვისტოს ჩათვლით უმასპინძლებს.
