საქართველოს ნაკრებმა ისტორია დაწერა - საბერძნეთის დამარცხებით, ამ ქვეყნის ეროვნული გუნდი ევროპის ჩემპიონატზე ითამაშებს. რა არის ამ ნაკრების ძლიერი მხარე და როგორ დაბრუნდა საქართველო ევროპული ფეხბურთის რუკაზე? თერთმეტმეტრიანების სერიაში მოპოვებული გამარჯვება უბრალო შემთხვევითობა სულაც არ ყოფილა.
საქართველოში შემუშავებული იყო ფეხბურთის განვითარების გეგმა და ამასთან ერთად, მნიშვნელოვანი როლი კულტურულმა მემკვიდრეობამ ითამაშა. დიდი ხნის განმავლობაში საქართველო ოკუპირებული იყო რუსეთის მიერ და სსრკ-ს შემადგენლობაში შედიოდა. რუსეთი საქართველოს არ ასვენებდა არც დამოუკიდბელობის პერიოდში, მაგრამ ბოლო პერიოდში ბევრი რამ შეიცვალა.
საქართველო დღითიდღე უახლოვდება ევროპას. 2023 წლის ბოლოს ამ ქვეყანამ ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსი მოიპოვა, რაც ნამდვილად წინგადადგმული ნაბიჯია. მოახლოებულ ზაფხულს კი საქართველოს ნაკრები, თავის ქომაგებთან ერთად ევრო 2024-ზე მიემგზავრებიან, რითაც სულ სხვანაირად შეიგრძნობენ, თუ რას ნიშნავს ევროპელობა.
როდესაც ვსაუბრობთ თანამედროვე ქართულ ფეხბურთზე, პირველ რიგში, გვახსენდება ხვიჩა კვარაცხელია, რომელმაც კარი ევროპისკენ სხვა ახალგაზრდებსაც გაუღო. ნიჭიერი მოთამაშეები ამ ქვეყანაში ბევრია, ეს 21-წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატზეც გამოჩნდა, როდესაც მასპინძელმა საქართველომ ჯგუფში ნიდერლანდებსა და ბელგიას აჯობა.
რა როლი უკავია ფეხბურთის განვითარებაში სახელმწიფოს? - ქვეყნის მთავრობის მიერ ფინანსდება თითოეული კლუბი, პირველიდან მეხუთე დივიზიონის ჩათვლით. ამის გარდა, იხსნება რეგიონალური აკადემიები და ეს ყველაფერი იმისთვის, რომ შიდა ჩემპიონატი იყოს კონკურენტუნარიანი და საინტერესო, როგორც ქვეყანაში, ისე მის ფარგლებს გარეთ.
ეს საკითხი პრობლემურად რჩება დღემდე, ქართველი ფეხბურთელები ადრეული ასაკიდანვე ტოვებენ შიდა ჩემპიონატს ახალი თავგადასავლების საძიებლად. ფაქტია, სანიოლის გუნდში წააწყდებით მხოლოდ 3 მოთამაშეს ადგილობრივი ჩემპიონატიდან, დანარჩენები ლეგიონერები არიან. კიდევ ერთი პრობლემა ფინანსებია.
კლუბებს არ აქვთ ფეხბურთელების შენარჩუნების შესაძლებლობა და დიდი ფული არც მათი გაყიდვით შემოდის. უბრალოდ წარმოიდგინეთ - ხვიჩა კვარაცხელია 600 ათასად გაყიდეს, ჩაკვეტაძე - 750 ათასად, მამარდაშვილი კი - 800 ათასად. დანარჩენი ლეგიონერების გადინება ბევრად უფრო დაბალ ფასად მოხდა.
დღევანდელ საქართველოს ნაკრებს უკვე უწოდებენ ოქროს თაობას და ევროპის ჩემპიონატზე გასვლა ამის ერთგვარი მტკიცებაც არის. ცხადია, ეს არის საწყისი წერტილი, მხოლოდ დიდ ტურნირზე გასვლით ამ ქვეყნის ეროვნული გუნდი არ შემოიფარგლება. ჩვენ ვისაუბრეთ კვარაცხელიას მსგავს ბევრ ფეხბურთელზე, ვნახოთ ვინ არიან დანარჩენები:
გიორგი მამარდაშვილი - ვალენსიას მეკარე, რომელიც ლა ლიგაში ერთ-ერთი საუკეთესოა თავის პოზიციაზე. ის ესპანურ გუნდში მოდიოდა, როგორც მეოთხე "კიპერი", დღეს ის პირველია და მისი გამოსასყიდი თანხა თითქმის 100 მილიონია.
საინტერესო ფეხბურთელი ჩანს გიორგი წიტაიშვილი, რომელმაც 2019-ში ახალგაზრდული მუნდიალი მოიგო. წიტაიშვილი გამოდიოდა უკრაინის 20-წლამდელთა ნაკრებში, 1/2 ფინალში დაამარცხეს იტალია, ფინალში კი - სამხრეთ კორეა. მან გადამწყვეტ მატჩში გოლიც კი გაიტანა. დღეს, გიორგი საქართველოს ნაკრების წევრია.
არ უნდა გამოგვრჩეს ევროპაში კარგად ნაცნობი გიორგი ჩაკვეტაძე, ლევანტეს ნახევარმცველი, გიორგი ქოჩორაშვილი და ტორინოს მცველი, საბა საზონოვი.
ქართველები შეკრული ერია - როდესაც იმარჯვებს ეროვნული ნაკრები, იმარჯვებს მთელი ქვეყანა. თითოეული გამარჯვება ეროვნული ზეიმის ტოლფასია, თავისი ცეკვებითა და სიმღერებით. ევრო 2024-ზე არ მიდის მხოლოდ ნაკრები, იქ მთელი ქვეყანა იქნება. მცირე მოსახლეობის მიუხედავად, ამ ხალხმა უკვე მიიქცია მთელი საფეხბურთო ევროპის ყურადღება.
Lorenzo Cascini RCS Mediagroup SpA
