გიორგი ცინცაძე გუნდურ სახეობებში ჩატარებული თამაშებით, საქართველოს აბსოლუტური რეკორდსმენია. Eurobasket 2025-ის საკვალიფიკაციო ეტაპის მატჩში სერბეთის წინააღმდეგ გიორგი 217-ე შეხვედრას ჩაატარებს საქართველოს ეროვნული ნაკრების მაისურით და გულშემატკივარს დაემშვიდობება.
წასვლის მიზეზზე, სანაკრებო კარიერაზე, სამშობლოსთვის პრინციპულ გადაწყვეტილებებსა და სხვა მნიშვნელოვან თემებზე გიორგი ცინცაძემ La Gazzetta dello Sport Georgia-სთან ინტერვიუში ისაუბრა:
- რატომ გადაწყვიტეთ და რამდენად რთულია სანაკრებო კარიერის დასრულება?
- რთული არ იყო იმიტომ რომ ნელ-ნელა აქეთ მიდიოდა ყველაფერი, ჯანმრთელობის, ასაკის გამო ვფიქრობდი, რომ იმ დონეზე რა დონეზეც საქართველოს ნაკრებს უწევს თამაში არ ვიყავი მზად, თუმცა ჩემი მეგობრები და ოჯახის წევრები თვლიან რომ ჯერ კიდევ შემიძლია ნაკრებისთვის თამაში. რა თქმა უნდა, ოლიმპიადის საკვალიფიკაციო ტურნირზე ასპარეზობის სურვილიც მქონდა, მაგრამ რომ შევაფასე ასე სჯობს ჯანმრთელობის მდგომარეობიდან გამომდინარე.
- სერბეთთან მატჩი იქნება ბოლო 217-ე სანაკრებო თამაში, რაც რეკორდია, თუმცა 187 მატჩიც უკვე რეკორდი იყო ეროვნულ ნაკრებში.....
- მეამაყება, კონკრეტულად ამ რეკორდისთვის და ამ მიზნისთვის არ ვიბრძოდი, მაგრამ რადგან ასე გამოვიდა მოხარული ვარ. მეამაყება რომ ეს რეკორდი მე მეკუთვნის, მე პირველი ვიყავი შეკრებებზე, ყოველთვის ბოლომდე ვიხარჯებოდი, ნაკრებისთვის თავი არასდროს არ უნდა დაზოგო. იმედია, ვინმე ოდესმე ჩემზე მეტ თამაშს ჩაატარებს საქართველოს ნაკრებში.
- საქართველოს ნაკრებში ჩატარებული პირველი თამაში ...
- ეგ ყველა სპორტსმენის ოცნებაა, გინდა შენი ქვეყნის მაისური მოირგო და შენი ქვეყანა ასახელო. 18 წლისამ ჩავატარე ნაკრებში პირველი მატჩი და ენით აღუწერელია, დარბაზის ემოცია, მთელი ბავშვობა ვისაც ვუყურებდი და ჩემი კუმირები იყვნენ მე მათთან ერთად ვთამაშობდი, - ზაზა ფაჩულია, ნიკოლოზ ცქიტიშვილი, ვატო ნაცვლიშვილი, ვლადიმერ ბოისა. ერთად მივედით, მაშინ უბრალოდ ჩემი მეგობრები იყვნენ ახლა კი ლეგენდარული კალათბურთელები არიან, მანუჩარ მარკოიშვილი და ვიქტორ სანიკიძე.
- 5 ევრობასკეტი და მსოფლიოს ჩემპიონატი ნაკრებთან ერთად, რომელია ყველაზე მნიშვნელოვანი მოგებული მატჩი?
- პირველი გამარჯვება ევრობასკეტზე და პირველი გამარჯვება მსოფლიოს ჩემპიონატზე. სამწუხაროდ, ჩვენ ნაკრებს არ ქონია გადამწყვეტ შეხვედრაში მონაწილეობის შესაძლებლობა, ორჯერ მოვახერხეთ ევრობასკეტზე ჯგუფიდან გასვლა.
- 2020 წელს FIBA-მ თქვენი პასი ათწლეულის საუკეთესოდ აღიარა, იგივე მომენტი საქართველო VS ლიეტუვის მატჩზე, 2015 წელს ევრობასკეტის 1/8 ფინალში, ტურნირის საუკეთესო პასად დასახელდა, ეს იყო საერთაშორისო აღიარება, რა გრძნობაა?
- მიხარია და მადლობა ყველას ვინც ერთი ხმა მაინც მომცა, ქართველები ასეთ ამბებში ძლიერები ვართ და გულშემატკივრების დამსახურებაცაა.
- მატჩი რომელმაც ყველაზე მეტად დაგწყვიტათ გული...
- ლიეტუვასთან წაგებული თამაში, 2015 წლის ევრობასკეტი, 1/8 ფინალში, ძალიან ცოტა დაგვაკლდა სახელოვან მეტოქესთან მოგვეგო.
- თქვენ სანაკრებო კარიერაში იყო მომენტები, როცა გინდოდათ ყოფილიყავით გუნდთან ერთად, მაგრამ ტრავმის გამო ვერ ითამაშეთ, რა გრძნობაა ეს?
- ძალიან რთულია, როცა დიდხანს ემზადები, მწვრთნელი გენდობა, გუნდელები გენდობიან და ვეღარ თამაშობ. ყველაზე ცუდი ისაა, რომ FIBA-ს ტურნირებზე, როცა გუნდი მიემგზავრება 12 კალათბურთელით, ტრავმის მიუხედავად, ცვლილების უფლება აღარაა და გუნდს ერთი მოთამაშით ნაკლები რჩება და ორმაგად დამთრგუნველია, სამწუხაროდ მეც ხშირად მომსვლია ტრავმები.
- იყო შემოთავაზება რუსეთის ნაკრების წევრი ყოფილიყავით და შესაძლოა 2007 წელს ევრობასკეტიც მოგეგოთ, რა იყო რუსეთზე უარის თქმის მთავარი მიზეზი?
- ავტომატურად ითვლებოდა რომ რუსეთის ნაკრებში უნდა მეთამაშა და საქართველოზე უარი მეთქვა, 18 წლის ვიყავი მაშინ და პირადად ჩემით გადავწყვიტე, არც მიფიქრია, მშობლებისთვისაც არ მიკითხავს, რაღაც მომენტში რუსულ კარიერაზე მაგანაც იმოქმედა, მაგრამ არ ვნანობ, მერე კანონი მიიღეს თუ მარტო პასპორტს ავიღებდი და ნაკრებში არ ვითამაშებდი მაინც აღარ ჩავითვლებოდი რუს კალათბურთელად და დავტოვე რუსეთი. ჩემი ასაკის კალათბურთელებში საუკეთესო ვიყავი, ჩემი ასკის ტურნირზე საუკეთესოდ დამასახელეს, ჩემ პოზიციაზე არ ყავდათ კარგი მოთამაშეები და უნდოდათ ახალგაზრდა პერსპექტიული კალათბურთელი, ამიტომაც იყო ინტერესი.
2007 წელს სამწუხაროდ, რუსეთის ნაკრებმა მოიგო ევრობასკეტი, თუმცა რა თქმა უნდა, არც მინანია რუსეთზე უარის თქმა. მე უკვე წამოსული ვიყავი რუსეთიდან როცა ინტერესი ისევ იყო. ალბათ მაგ ნაკრებშიც მოვიაზრებოდი. იმ პერიოდისთვის რუსეთში რუს კალათბურთელებს მაღალი ანაზღაურება ჰქონდათ და რუსული პასპორტი ძალიან ფასობდა.
- იმ პერიოდში როცა თქვენ კარიერას იწყებდით, რამდენად რელურად გეჩვენებოდათ საქართველოს ნაკრების დიდ ტურნირებზე თამაში?
- კი ვფიქრობდი და მაგისთვის ვიბრძოდით, ჩვენ ნაკრებს კიდევ უფრო მეტი პოტენციალი აქვს, გარკვეული მიზეზებისა და უიღბლობის გამო ხანდახან ვერ ვაღწევდით კონკრეტულ მიზანს, თუმცა ჩვენ ნაკრებს ბევრად მეტი შედეგის დადება შეეძლო. უიღბლობა იყო თბილისში ჩატარებული ევრობასკეტიც, რადგან 3 დღით ადრე კაპიტანმა, გუნდის ლიდერმა, თორნიკე შენგელიამ ტრავმა მიიღო და ვეღარ ითამაშა. უიღბლობაში თამაშებზე მომხდარ პერიპეტიებს არ ვგულისხმობ, ვგულისხმობ მთლიან სურათს, რაც ემართება ნაკრებს გადამწყვეტი თამაშების წინ ან დროს.
- მწვრთნელი ვისთან ერთადაც ნაკრებში გიმუშავიათ ვის გამოყოფდი?
- მე ყველას გამოვყოფ, ყველას დიდი წვლილი მიუძღვის, ყველა დიდი მწვრთნელი იყო, ტიტულებს რომ გადავხედოთ ევროპაში საუკეთესოები არიან, მსოფლიოშიც კი და კალათბურთელებთან ერთად თანაბრად მონაწილეები არიან იმის, რაც საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს აქვს.
- კალათბურთის ეროვნული ნაკრების ახალი მთავარი მწვრთნელის, ალეკსანდარ ჯიკიჩის შესახებ რას იტყვით?
- ჯიკიჩი საკმაოდ კარგი და გამოცდილი მწვრთნელია. მან იცის სად ჩამოვიდა, საქართველოს ნაკრებთან ერთად წარმატების ამბიცია რომ არ ჰქონდეს აქ არ ჩამოვიდოდა სამუშაოდ. მჯერა წარმატებული იქნება, მჯერა ნაკრების და ფედერაციის, რომ კარგი გადაწყვეტილება მიიღეს.
- ახალგაზრდა კალათბურთელებიდან ვის გამოყოფდით?
- გოგა ბითაძე, სანდრო მამუკელაშვილი, რატი ანდრონიკაშვილი, ლუკა ლიკლიკაძე, - ეს ბიჭები არიან ჩვენი გუნდის მომავალი და ამათ რომ ვუყურებ მჯერა ჩვენ ნაკრებს არ ექნება ჩავარდნები და გააგრძელებენ ჩვენი ქვეყნის წარმატებით წარმოჩენას და რა თქმა უნდა, კიდევ ის პატარა ბიჭები, რომლებიც ახლა ასაკობრივ ნაკრებებში არიან მალე გახდებიან ეროვნული ნაკრების წევრები და საკმაოდ ძლიერი და კარგი ნაკრები გვეყოლება კვლავ.
- გულშემატკივარზე რას იტყვით?
- როგორც სპორტის ყველა სახეობაში, კალათბურთშიც გულშემატკივარს ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს, როცა თამაში არ მიდის გულშემატკივრის შეძახილებს შეუძლია მოგცეს ის ემოცია და მუხტი, რომ თამაში შემოატრიალო და გარდატეხა შეიტანო, მიხარია რომ ასეთი გულშემატკივრები გვაყავს და ჩვენ დარბაზში თამაში არც ერთ მეტოქეს არ უხარია.
- 26 თებერვალს 217-ედ და საბოლოოდ მოგიწევთ საქართველოს ეროვნული ნაკრების კალათბურთელის რანგში, საქართველოს ჰიმნის მოსმენა, რა განცდა იყო პირველად და რა ემოცია გექნებათ ამჯერად, რა პარალელებს გაავლებდით?
- მნიშვნელოვანია როცა შენი ქვეყნის მაისური გაცვია და ჰიმნზე დგახარ, როცა ეროვნული ნაკრები თამაშობს ყველა უყურებს, შემდეგ ქალაქში რომ გამოდიხარ ემოციებით ხვდები, მნიშვნელოვან მუხტს გაძლევს, სტიმული და მოტივაციაა. ჩვენთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ქართველი გულშემატკივრის სიხარული და კმაყოფილება, მოგებული თამაშის შემდეგ ქუჩაში რომ გამოდიხარ ყოველთვის იგრძნობა ხალხის სიყვარული და სითბო, სადაც არ უნდა შეხვიდე, იგრძნობა რომ ხალხი თვალს ადევნებს და გულშემატკივრობს ეროვნულ ნაკრებს.
- ბუს რატომ გეძახიან და თუ გახსოვთ როგორ დაგარქვეს?
- ბუ ბავშვობაში დამარქვეს, თამაშის სტილიდან გამომდინარე. როგორც მახსოვს ამიტომ შემარქვეს ბუ, ზუსტად ვერ გეტყვით.
- რას უსურვებ საქართველოს ნაკრებს?
- ბევრ გამარჯვებასა და იმას, რასაც ერთად ვერ მივაღწიეთ, ტიტულის ან მედლის მოპოვებას და იმედი მაქვს, საქართველოს ნაკრები ამას მალე შეძლებს და ყველა ერთად გავიხარებთ.
- რას ეტყვით გულშემატკივარს?
- გიყვარდეთ კალათბურთი და უგულშემატკივრეთ საქართველოს ნაკრებს.
