"შავ-ყვითლების" კაპიტნის წასვლა ბევრისთვის მოულოდნელობაა, თუმცა რეალურად, ყველაფერი სწორედ ამისკენ მიდიოდა. დროთა განმავლობაში მან დაკარგა ადგილი სიგნალ იდუნა პარკის ბინადრების იერარქიაში და სათადარიგოთა სკამზე გადაინაცვლა. ტრავმიანობა და უიღბლობა (ამ საკითხს კიდევ დავუბრუნდებით), სამწუხაროდ, 34 წლის გამთამაშებლის კარიერის განუყოფელი ნაწილი იყო.
ედინ ტერზიჩის გუნდის მეთერთმეტე ნომერი მიმდინარე სეზონში სათადარიგოებს შორის პირველი არჩევანიც კი აღარ არის. თავად განსაჯეთ - რვა შეხვედრაში როისი თამაშში სკამიდან ჩაერთო, ექვს მატჩში კი მას მონაწილეობაც არ მიუღია. ვეტერან მოთამაშეს დორტმუნდში დარჩენა უნდოდა, მაგრამ კლუბმა მისი ბედი სხვაგვარად გადაწყვიტა.
გერმანელი შემტევის გარშემო ბევრი მითქმა-მოთქმა იყო, თუმცა 3 მაისს მისი წასვლა ოფიციალურად დაანონსდა. ისმის კითხვა - სად გააგრძელებს ის კარიერას? მარკოს რამდენიმე ვარიანტი აქვს ამერიკიდან და თურქეთიდან, ასევე აქტუალურია მიუნხენგლადბახის ბორუსიაში დაბრუნება. ფაბრიციო რომანომ ვესტფალიელთა კაპიტნის მიმართ ვესტ ჰემის ინტერესზეც ისაუბრა.
გასაკვირი არ იქნება ისიც, თუ 34 წლის შემტევი კარიერას დაასრულებს. "შავ-ყვითლებიდან" სისტემატურად მიდიოდნენ მთავარი ვარსკვლავები, თუმცა ლეგენდარული მე-11 ნომერი თავის გუნდში რჩებოდა. სიგნალ იდუნა პარკზე ის ტოვებს მემკვიდრეობას, რომელიც ფასდება არა ტიტულებით, არამედ კლუბის მიმართ ერთგულებით.
როისი იმის მომსწრე იყო, თუ როგორ იშლებოდა ნაწილებად იურგენ კლოპის გუნდი - რობერტ ლევანდოვსკი, ილქაი გუნდოგანი, მარიო გიოტცე, მატს ჰუმელსი, თავად გერმანელი სპეციალისტი და სხვები. ისინი წავიდნენ, "ბუნდესთიმის" გამთამაშებელი კი დარჩა. მეორე ტალღა: ჰენრიხ მხითარიანი, პიერ ობამეიანგი, კრისტიან პულიშიჩი, ოსმან დემბელე, ჯეიდონ სანჩო, ისინიც წავიდნენ, მარკო კი ისევ დარჩა.
დორტმუნდის კაპიტანი აშრაფ ჰაკიმის, ერლინგ ჰოლანდისა და ჯუდ ბელინგემის მოსვლა-წასვლასაც კი მოესწრო. ამის პარალელურად 34 წლის გამთამაშებელს პერიოდულად ჰქონდა შემოთავაზებები მიუნხენის ბაიერნიდან, მანჩესტერ იუნაიტედიდან და სხვა ტოპ გუნდებიდან. ბორუსიას მე-11 ნომერი საკუთარ თავს სხვა კლუბის მაისურში ვერ ხედავდა.
დავუბრუნდეთ უიღბლობის საკითხს - იქ, სადაც გვახსენდება მიხაელ ბალაკი და ჰარი კეინი, არ უნდა გამოგვრჩეს როისიც, რომლის კარიერამ ასევე მთავარი საფეხბურთო ტიტულების გარეშე ჩაიარა. ვესტფალიაში გატარებული პრაქტიკულად მთელი ცხოვრების განმავლობაში, გერმანელი გამთამაშებელი მხოლოდ 2 ქვეყნის თასსა და 2 სუპერთასს დასჯერდა.
იყო დრო, როდესაც მარკო ახლოს იყო ბუნდესლიგის, ჩემპიონთა ლიგისა და მსოფლიო ჩემპიონატის ტიტულების მოპოვებასთან. 2012/2013 წლების სეზონში "შავ-ყვითლები" თავის ლეგენდარულ მე-11 ნომერთან ერთად ევროპის ყველაზე პრესტიჟული საკლუბო ტურნირის ფინალში გავიდნენ, სადაც დრამატულ ბრძოლაში "რეკორდმაისტერთან" დაეცნენ.
ერთი წლის შემდეგ, "მანშაფტი" გახდა მსოფლიო ჩემპიონი, თუმცა ამ ყველაფერმა როისის მონაწილეობის გარეშე ჩაიარა. როგორც გვახსოვს, ტურნირის დაწყებამდე რამდენიმე დღით ადრე, გერმანელმა გამთამაშებელმა ერთ-ერთ რიგით ამხანაგურ მატჩში დაზიანება მიიღო, რის შედეგადაც ის ალემანთა საბოლოო განაცხადიდან ამოვარდა.
მარკო ნამდვილად არ იქნებოდა ზედმეტი იოაჰიმ ლიოვის გუნდში, პირიქით, არავის ეპარება ეჭვი იმაში, რომ მასთან ერთად, მსოფლიო ჩემპიონები კიდევ უფრო ცივსისხლიანად, მაგრამ ამავდროულად, ელეგანტურად ითამაშებდნენ. მუნდიალის დაწყებამდე, კლოპის გუნდის გამთამაშებელს კარიერაში ერთ-ერთი საუკეთესო სეზონი ჰქონდა - მან 44 მატჩში 23 ბურთი გაიტანა.
რაც შეეხება ბუნდესლიგის ვერმოგებას, სიგნალ იდუნა პარკის ბინადრები მუდმივად რჩებოდნენ ბავარიელი კონკურენტების ჩრდილში, თუმცა გასულ სეზონში ყველაფერი ნანატრი ჩემპიონობისკენ მიდიოდა, მაგრამ 34 წლის გამთამაშებელმა მორიგი იმედგაცრუება განიცადა.
ბუნდესლიგის უკანასკნელ ტურში დორტმუნდს მაინცთან სახლში სჭირდებოდა მხოლოდ გამარჯვება, თუმცა ეს უმარტივესი ამოცანა შეუსრულებელ მისიად დარჩა, რის შედეგადაც გერმანიის ჩემპიონობა კვლავ ალიანც არენას ბინადრებმა იზეიმეს, ლეგენდარულმა მე-11 ნომერმა კი აცრემლებული თვალებით მორიგი სეზონი დაასრულა.
ბოლოს კი დავუბრუნდეთ გერმანიის ნაკრებს, რომლის შემადგენლობაში როისმა ორი დიდი ტურნირის ჩატარება მაინც მოახერხა. საუბარია 2012 წლის ევროპის ჩემპიონატსა და 2018 წლის მუნდიალზე. პირველ შემთხვევაში გერმანელი გამთამაშებელი 1/2 ფინალამდე მივიდა, სადაც მისმა "ბუნდესთიმმა" იტალიასთან წააგო.
2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი კი არის ტურნირი, რომლის გახსენება "მანშაფტის" წევრებს უბრალოდ არ უნდათ. ცნობისთვის, მარკომ ტრავმის გამო ევრო 2016 და ბოლო მუნდიალიც გამოტოვა. ევრო 2020-ის მიღმა დარჩენა ბორუსიას კაპიტანს ასევე ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული პრობლემების გამო მოუწია.
ამ ყველაფრის მიუხედავად, 34 წლის შემტევი მაინც არ ნებდება და მოახლოებულ ევროპის ჩემპიონატზე მონაწილეობის მიღების იმედს იტოვებს. ვესტფალიელთა მე-11 ნომრის, რბილად რომ ვთქვათ, არც თუ ისე ოპტიმალური ფორმის გათვალისწინებით, მისი ევრო 2024-ზე წაყვანა, სამწუხაროდ, უკვე ნაკლებად სავარაუდოა.
როისმა დიდი წარმატება დაიმსახურა, თავისი საშემსრულებლო კლასის, შრომისა და ერთგულებისთვის. პარადოქსია, რომ მას საფეხბურთო სამყაროში ერთ-ერთი ყველაზე უიღბლო მოთამაშის ტიტული ერგო. უბრალოდ წარმოიდგინეთ, თუ როგორი შთამბეჭდავი იქნებოდა გერმანელი გამთამაშებლის კარიერა, რომ არა მრავალრიცხოვანი ტრავმები და უიღბლობები.
